Kur presidenti rus Vladimir Putin flet për „fundin e luftës në Ukrainë", e bën këtë me intonacionin e një njeriu që tashmë e ka fitoren në duart. Realiteti, sipas analizave të shumicës së ekspertëve, është ndryshe. Kremlini ka një problem të brendshëm që gradualisht po fillon ta hajë - dhe ai nuk vjen nga Perëndimi.

Kjo është erozioni i heshtur i tri shtyllave që e mbajnë pushtetin: nacionalistët rusë, banorët në territoret e aneksuara, dhe klasa e mesme. Dy grupet e para janë të sigurta ideologjikisht - ato marrin „paqe të pushtuar", narrativë fitimtare, dhe nuk ka prej nga t'u shfaqet zhgënjimi. Grupi i tretë është ai me të cilin Kremlini ka problem.

Klasa e mesme nuk dëshiron „fitore". Dëshiron cilësi mesatare jete: qasje pa cenzurë në internet, çmim të qëndrueshëm të bukës, mundësi të udhëtojë, djali të shkojë në ndonjë universitet normal. Gjithë kjo në dy vitet e fundit po shemb në pjesë. Janë bllokuar rrjete sociale, inflacioni i hëngri kursimet, dhe bankat ruse nuk funksionojnë siç funksionojnë ato perëndimore.

Analistët që ndjekin jetën e brendshme të Moskës e shohin të njëjtën skemë si në vitet e vona 1980 - momenti kur sistemi harron se edhe funksionarët e tij kanë gra, fëmijë dhe pasaporta. Jo revolucion. Por rikonfigurim elitash. Pas fasadës së „Kremlinit monolit" ka disa fraksione, dhe ata kanë filluar të pozicionohen për epokën post-Putin. Pyetja është „kur", jo „a".

Çfarë do të thotë kjo për realitetin? Të gjitha variantet që po shqyrtojnë ekspertët çojnë në një rezultat të njëjtë: konflikt i ngrirë në Ukrainë, jo „dorëzim i pakushtëzuar". Jo sepse Moska nuk dëshiron më shumë - por sepse nuk mund të përballojë. Lufta e pafund është e shtrenjtë edhe për një vend që pretendon se është sovran energjetikisht.

Për Ballkanin, ky është një moment informues. Konflikti i ngrirë - ky është skenari me të cilin rajoni ynë jetoi 30 vjet. Bosnja, Kosova, Qipro. Dimë si duket. Dimë sa është i shtrenjtë. Dhe dimë se „i ngrirë" nuk do të thotë „i përfunduar" - do të thotë „pret".