Një varg qytetesh ukrainase u zgjuan nën sulm. Sipas burimeve ukrainase, gjatë 26 qershorit raketat dhe dronët rusë goditën disa objektiva nëpër vend - por pas titujve të rëndë dhe fjalëve për „raketën më të tmerrshme", pamja e vërtetë është shumë më e paqartë se sa duket në shikim të parë.

Çfarë dihet në të vërtetë? Në Kiev, në lagjen Darnica, shpërtheu një zjarr në një magazinë, e banorët raportuan një erë të fortë kimike; mbrojtja kundërajrore u aktivizua. Në Kremençug gjoja u godit një termocentral me raketën „Iskander-M", përmendet edhe një rafineri, edhe pse kjo mbetet e pakonfirmuar. Goditje u raportuan edhe në Harkov, Sumi dhe Zaporozhje, ku pas një sulmi me dronë shpërtheu një zjarr.

E tani pjesa që tabloidet e kapërcejnë: për përdorimin e supozuar të raketës hipersonike „Oreshnik", për të cilën u shkrua me shkronjat më të mëdha, nuk ka konfirmim. Vetë raporti pranon se „për momentin nuk ka të dhëna të plota për viktimat, përmasën e dëmit dhe objektet e sakta të goditura". Me fjalë të tjera - shumë zhurmë, pak fakte të verifikuara.

Ky është një model që Ballkani e njeh tepër mirë. Çdo sulm në këtë luftë vjen i mbështjellë me superlativa nga të dyja palët: njëra feston një „goditje historike", tjetra një „sulm të zmbrapsur plotësisht". E vërteta zakonisht rri diku në mes, e zbehtë dhe e paprovuar, ndërsa propaganda vrapon përpara. Kur një raketë bëhet titull para se të konfirmohet fare se ka fluturuar, nuk lexojmë lajm - lexojmë luftë psikologjike.

Pas secilës prej këtyre „senzacioneve" ka njerëz realë në bodrume dhe qytete reale në tym. Kjo është pjesa që nuk ndryshon, pavarësisht se cili burim e shkruan tekstin. Pyetja që mbetet është e thjeshtë: sa gjatë do të matet kjo luftë në tituj në vend të fakteve të konfirmuara?