Zelenski Belgrad havaalanına indi ve doğrudan Aleksandar Vuçiç'le akşam yemeğine oturdu. Üç yıl önce düşünülemeyecek bir sahne - Ukrayna cumhurbaşkanı, bugüne kadar Rusya'ya tek bir yaptırım uygulamamış adamın konuğu. Ve tam da bu yüzden, ondan çıkacak her açıklamadan daha ilginç.

Bu, Zelenski'nin cumhurbaşkanı olduğundan bu yana Sırbistan'a ilk resmî ikili ziyareti. Vuçiç akşam yemeğini Instagram'da paylaştı ve ona alışıldık diplomatik çerçeveyi verdi - görüşmenin, Sırbistan ile Ukrayna arasındaki ilişkilerin daha da gelişmesine ve karşılıklı çıkar alanlarındaki işbirliğine katkı sunması gerektiğini söyledi. Akşamın, ardından gelecek resmî görüşmelerin konularını açmaya, „özellikle ülkelerimizin Avrupa yolu” konusunda, ve konuklara Sırbistan'ın ruhunu tanıtmaya hizmet ettiğini ekledi. Zelenski'yi „Nikola Tesla” havaalanında madencilik ve enerji bakanı Dubravka Gyedoviç Handanoviç karşıladı.

Defalarca ertelenen ziyaret

Bundan sonrası daha ilginç. Alman basınının aktardığı diplomatik kaynaklara göre ziyaret uzun süredir planlanıyordu ve defalarca ertelendi; Kiev'in bir bölümü buna sert biçimde karşı çıkmıştı - tam da Belgrad'ın Rusya yanlısı duruşu nedeniyle. Alman analistler bunu her şeyden önce siyasi bir sinyal olarak okuyor, resmî görüşmeler ağırlıklı olarak ekonomik konular etrafında dönecek olsa da. Gazeteci Michael Martens, herkesin bildiği ama nadiren bu kadar doğrudan yazılan şeyi formüle ediyor: Rusya'ya ve Vladimir Putin'e duyulan sempati Avrupa'nın hiçbir yerinde Sırbistan'daki kadar belirgin değil.

Peki o zaman neden Zelenski'yle akşam yemeği? Alman kaynakların sunduğu okuma soğukkanlı bir hesap: Belgrad yönetimi, Putin'in Ukrayna'da belirleyici bir zafer kazanacağına açıkça inanmıyor. Bu yüzden Moskova'yla olanları kesmeden Kiev'le temaslarını güçlendiriyor. Bu, taraf değiştirmek değil - rüzgârın nereye eseceği görülene kadar iki kapıyı da açık tutmak.

Herkesin bildiği, kimsenin kabul etmediği mühimmat

Bütün hikâyenin en açık sözlü bölümü, ABD'nin Belgrad eski büyükelçisi Christopher Hill'den geliyor. Görev süresinin başında Ukrayna büyükelçisinin cephede acilen ihtiyaç duyulan askerî ekipman listesiyle geldiğini, ekibinin de Sırpların bu siparişleri karşılayıp karşılayamayacağını kontrol ettiğini anlatıyor. Karşılayabiliyorlardı. Ardından, Hill'e göre ABD, Ukrayna'nın çaresizce ihtiyaç duyduğunu bildiği önemli miktarda Sırp mühimmatının satın alınmasını desteklemeye başladı.

Aynı zamanda Hill, Belgrad'ın yaptırımlara katılmadığı yönündeki eleştirileri reddediyor: ona göre Sırbistan, yaptırım rejimlerinde yan rol oynamaktan çok daha önemli adımlar atabilir. Ve Rusya'ya Sırp silahı satışı olmadığını, en azından anılmaya değer bir miktarda olmadığını ekliyor. Yani - söylem bir yöne, yük belgeleri başka bir yöne gidiyor. Bu iş bölümünü bu topraklarda kaç kez gördük?

Dronlar, Emirlikler ve 2027'yi bekleyecek anlaşma

Askerî işbirliğinden somut bir şey de bekleniyor, resmî olarak doğrulanmasa da - aynı kaynaklara göre Birleşik Arap Emirlikleri'nin Sırbistan topraklarında finanse edebileceği olası ortak dron üretimi. Bu, herkesin bir şey aldığı ve kimsenin nedenini alenen açıklamak zorunda kalmadığı türden bir düzenleme.

Ekonomik kısım daha yavaş. Ukrayna ve Sırbistan bir serbest ticaret anlaşması için müzakere ediyor, ancak uygulanması 2027 başına kadar gecikebilir. Sırbistan ticaret odası başkanı Marko Çadezh, hem Sırp hem Ukrayna ekonomisinin böyle bir anlaşmadan çıkarı olduğunu söylüyor. En çok konuşulan, savaş koşullarında bile çalışmayı başaran Ukrayna BT sektörünün büyümekte olan Sırp teknoloji sanayisiyle buluşması.

Üsküp'ten sorulmayı hak eden soru ise şu. Sırbistan yıllarca seçim yapmak istemeyen ülke olarak tarif edildi; şimdi tam da bu seçmeme hali hem Zelenski'yi ağırlamasına hem de Moskova hattını korumasına imkân veriyor. Bunun nereye gittiğini - AB'ye gerçek bir girişe mi yoksa bekleme odasında bir on yıla daha mı - akşam yemeğinden sonra söylenenler değil, imzalananlar gösterecek.