Општина Битола денес го заврши асфалтирањето на улицата „Козара”. Должина – 230 метри. Вредност – 4 милиони денари од општинскиот буџет. Пред асфалтот беше реконструирана водоводната и канализациската мрежа, тоа платено од Министерството за транспорт. Улицата е дел од проект за четири улици кај Здравствениот дом.

Бројките се уредни и проверливи, и токму затоа вреди да се пресметаат. Четири милиони денари за 230 метри значи околу 17.400 денари по должен метар асфалт. Дали е тоа скапо или евтино? Ниту една општина во Македонија не објавува ценовник по кој граѓанинот би можел да спореди. Тендерот е јавен, но споредбата не постои.

Од Општина Битола информираат дека „поради објективни причини” темпото на реализација било забавено. Тоа е реченица што секој што живее на градилиште ја знае напамет. Кои објективни причини? Изведувач што доцни, недостиг на материјал, неплатена ситуација, промена на проектот? Формулацијата е избрана токму за да не значи ништо конкретно, а сепак да звучи како објаснување.

Следат „11-ти Март” и „Панде Николов”. Битолчани веќе го знаат ритамот – улицата се раскопува, водоводот се менува, потоа доаѓа пауза, потоа асфалт, потоа фотографија. Проблемот не е во редоследот, туку во тоа што помеѓу раскопот и асфалтот минуваат месеци во кои никој не одговара со датум.

Асфалтирана улица е добра вест. Но добрата вест станува отчет само кога има рок покрај неа. Кога ќе бидат готови другите три улици? Тоа е единственото прашање што сè уште чека одговор.