Црна Гора одлучи од 1 ноември 2026 година да воведе визи за руските државјани. Реакцијата од руската амбасада во Подгорица не беше дипломатски заоблена – беше сметка испратена однапред.

Во соопштението стои дека визниот режим е уште еден доказ за крајната зависност на надворешнополитичкиот курс на Подгорица од влијанието на странските спонзори, чии приоритети не ги вклучуваат интересите на Црна Гора. Преведено од дипломатски на разбирлив јазик: не одлучувате вие, а сметката ќе ја платите вие.

И тука бројките се поинтересни од реториката. Според амбасадата, руските туристи лани учествувале со 16,4 отсто од сите ноќевања во Црна Гора, а туризмот носи околу 30 отсто од бруто домашниот производ на земјата. Тоа не е ставка во буџетот што се крие некаде во фуснота – тоа е речиси една третина од економијата, со речиси секое шесто ноќевање од еден пазар.

Амбасадата предупреди и дека руските капитални вложувања во важни црногорски проекти ќе бидат негативно погодени, и изрази сомнеж дека граѓаните на Црна Гора ја поддржуваат мерката. Последното е класичен потег – кога не можеш да ја оспориш одлуката, оспори го мандатот на оној што ја донел.

Москва порача дека останува отворена за решавање на визното прашање, дури и со земји кандидати за влез во Европската Унија, но дека од црногорска страна нема доволно интерес. Соопштението заврши со тоа дека Русија си го задржува правото соодветно да одговори на овие непријателски чекори.

Постои и вториот дел од приказната што амбасадата не го спомна. Црна Гора е кандидат за членство во ЕУ и најнапредна во преговорите во регионот, а усогласувањето со визната политика на Унијата е дел од тој пат. Со други зборови, ова не е каприц – ова е цената на билетот за место што целиот регион го бара со години.

А во тоа е и целата поента за нас што гледаме од страна. Секој чекор кон Брисел има свој ценовник, и никогаш не го плаќа оној што го ветува – го плаќа хотелиерот во Будва во ноември. Прашањето не е дали Црна Гора направи грешка, туку колку долго една мала економија може да купува геополитичка доследност со сопствената сезона.