Македонците купуваат онлајн сè повеќе, и бројките го потврдуваат тоа. Според најновите податоци на Народната банка, во првиот квартал од 2026 година вкупната вредност на онлајн трансакциите достигна речиси 266 милиони евра – раст од 18,1 отсто во однос на истиот период лани.

Разложено, сликата е интересна. Кон домашните е-продавници се реализирани трансакции вредни околу 156 милиони евра (раст од 16,5 отсто), додека македонските потрошувачи потрошиле уште 109 милиони евра кај странски е-продавници – и токму тука растот е најбрз, дури 20,3 отсто. Со други зборови, купуваме сè повеќе онлајн, но парите сè побрзо истекуваат кон странство.

Расте и бројот, не само вредноста. Во првиот квартал се направени над 7,6 милиони онлајн трансакции – раст од 16,4 отсто – а регистрирани се и 59 новоотворени онлајн продажни места, што покажува дека и бизнисите сè повеќе влегуваат во е-просторот. Дигиталната трговија кај нас очигледно повеќе не е новина, туку навика.

Но зад позитивните проценти се крие и едно прашање што ретко се поставува. Ако Македонците трошат сто милиони евра квартално кај странски продавници и тој дел расте најбрзо, тоа значи дека домашните трговци губат трка што можеби и не мора да ја губат. Зошто македонскиот потрошувач сè почесто нарачува од странство – поради цена, поради избор, поради доверба? Растот на е-трговијата е добра вест, но вистинската економска придобивка доаѓа само ако тие пари, барем поголем дел, остануваат да кружат дома.