Војната против Иран наеднаш доби европска адреса. Иран официјално го обвини НАТО за соучесништво во она што го опишува како незаконска американско-израелска операција против неговата територија – а повод за обвинението е изјава на самиот генерален секретар на алијансата, Марк Руте.

Во интервју на американска телевизија, Руте откри дека 500 американски авиони полетале од американските бази во Италија за поддршка на операцијата наречена „Epic Fury”, започната на 28 февруари. Според него, операцијата опфатила меѓу 4.000 и 5.000 борбени летови од европски бази, а покрај Италија, како учесник ја именуваше и Романија – Букурешт, рече, дури ги намалил комерцијалните летови за да направи место за дополување гориво на авионите.

Иранскиот портпарол Есмаил Багаи веднаш го искористи признанието. „Генералниот секретар на НАТО експлицитно ги идентификуваше Италија и Романија како учеснички во агресијата против Иран”, напиша тој, оквалификувајќи го тоа како „признание за активно соучесништво во незаконска агресивна војна”. Багаи побара двете европски земји да им објаснат на сопствените граѓани и на светот зошто се вмешани.

Италија набрзина се одрече од тешките зборови, тврдејќи дека дозволила само „технички и логистички летови”, не операции на стотици борбени авиони. Класичен дипломатски маневар – и да си внатре, и да не си баш сосема внатре.

За Балканот ова не е апстрактна вест. Кога една алијанса во која членуваат и наши соседи отворено признава дека своите бази ги става на располагање за војна на трета земја, прашањето станува конкретно: каде завршува „логистичката поддршка”, а каде почнува учеството во војна? И кој ги прашува граѓаните на тие земји дали се согласни нивната територија да биде стартна писта за туѓ конфликт?