Кога ќе слушнеме „пудинг”, првото што ни доаѓа на ум е слаткиш. Но во англиската кујна од седумнаесеттиот и осумнаесеттиот век зборот означувал и солени јадења. Чоколадниот пудинг каков што го знаеме денес се популаризираше многу подоцна, кога какаото во прав и густинот станаа вообичаени состојки. Денес е меѓународен десерт: едноставен, богат и совршен за најтоплите денови, бидејќи се служи ладен.

Станува збор за десерт со мазна и густа текстура, слична на цврст крем. Доволно стабилен за да го јадеш со лажица, а сепак свилен. Основата е млеко, какао или чоколадо (тука вреди да се вложи во квалитетно, бидејќи тоа е главната состојка), шеќер и згуснувач. Најчесто тоа се жолчки од јајца, желатин или, најпрактично, густин.

Густинот, познат и како пченкарен скроб, е омилен во сластичарството зашто брзо и лесно згуснува течности. Кај чоколадниот пудинг дава кремаста, униформна текстура без потреба од многу јајца. Всушност, во многу современи рецепти густинот целосно ги заменува жолчките – и резултатот е подеднакво добар.

За чинија со четири до шест порции ти требаат: 500 мл полномасно млеко, 100 г шеќер, 30-40 г чист какао во прав, 40 г густин, прстофат сол и по желба лажичка ванила и 20 г путер за сјај. Постапката е поедноставна отколку што звучи, а трикот е во еден чекор што повеќето го прескокнуваат.

Прво измешај ги сувите состојки додека садот е студен – шеќер, какао, густин и сол. Токму тоа спречува грутки уште од почеток. Потоа постепено додавај млеко мешајќи постојано со телка додека не добиеш мазна течна смеса, и дури тогаш стави на средно-слаб оган. За неколку минути ќе почне да се згуснува; кога малку ќе клокоти, готово е. Тргни од оган, додади ванила и путер, и истури во калапчиња.

Последниот детал: покриј ја површината со фолија што ја допира смесата, за да не фати кора. Остави да се излади, па во фрижидер најмалку три до четири часа. Крајната текстура треба да е цврста, но кремаста. Ниту скапо, ниту сложено – само малку трпение и еден студен чоколаден десерт што изгледа како од ресторан.