На над 2.000 метри надморска височина на Пелистер се поставени нови камери. Официјалната цел е мониторинг на дивата коза и другите диви животни – утврдување на нивната бројност, здравствена состојба и потенцијалот на популацијата во националниот парк.

„Новите камери ги поставивме на висок регион, над 2.000 метри надморска височина. Нашата цел е зачувување и мониторинг на живеалиштата на животните, да им се подобрат условите за живеење и опстанок во природата”, изјави Петар Моштановски, вработен во установата.

Но втората намена е поинтересна од првата. Директорот на ЈУ Национален парк „Пелистер” – Битола, Иванчо Тошевски, отворено кажа дека дел од камерите служат и за превенција од несакани случувања на планината. И дека тоа веќе дава резултат: „Со активен мониторинг се намали нехигиената, сè помалку смет се остава од страна на посетители на планината.”

Значи – камерите не гледаат само диви кози. Гледаат и луѓе. И откако почнале да гледаат луѓе, ѓубрето на Пелистер се намалило.

Тоа е податок што кажува повеќе за нас отколку што нам ни е пријатно. Годините апели, табли, кампањи и повици за „култура на однесување во планина” дадоа помалку резултат од сознанието дека некој снима. Тошевски дури им се заблагодари на медиумите што ги пренесувале апелите – но апелите не го исчистија Пелистер. Камерата го исчисти.

Од установата најавуваат и други еколошки проекти. Прашањето што останува: дали Македонија ќе се однесува кон своите национални паркови само таму каде има објектив, или некогаш и таму каде нема?