Мечка е забележана кај резервоарот во Дебреште, на околу 30 метри над првите куќи. Предупредувањето не дојде од институција, туку од официјалниот профил на селото на Фејсбук.

„Се предупредуваат жителите да бидат крајно внимателни, особено во вечерните и раните утрински часови. Избегнувајте движење во тој предел, не пуштајте деца сами и внимавајте на домашните животни. Доколку ја забележите мечката, не ѝ се приближувајте и не обидувајте се да ја бркате или фотографирате одблизу”, стои во објавата.

Советот е точен, и вреди да се повтори

Двете најопасни реакции се точно оние што луѓето инстинктивно ги прават: приближување за да се снима, и обид животното да се избрка. Мечка што се чувствува опколена или чиј пат кон повлекување е пресечен е далеку поопасна од мечка што поминува.

Триесет метри е растојание што не остава простор за импровизација. Тоа е неколку секунди одење за мечка.

Кој всушност предупредува

Ова е делот што вреди да се забележи. Информацијата дека дива ѕверка се движи над куќите во едно село ја пренесе фејсбук-страница на селото. Не СМС од општината, не известување преку локалниот радио, не објава на надлежната служба.

Тоа функционираше – веста стигна до жителите и до медиумите истиот ден. Но функционираше затоа што некој се сетил да напише објава, а не затоа што постои систем што се вклучува кога ќе се појави мечка на триесет метри од населено место.

Прашањето е едноставно: што се случува во село каде фејсбук-страницата не постои, или каде постариот дел од жителите не ја следи? Нивното предупредување зависи од тоа дали соседот ќе им пренесе.

Приближувањата ќе станат почести, не поретки

Кафеавата мечка е строго заштитен вид и нејзиниот лов е забранет. Тоа значи дека решението за вакви ситуации не е во пушката, туку во превенцијата – управување со отпадот околу селата, заштита на пчеларниците и добитокот, и предвидлив канал за информирање на жителите.

Едно предупредување на Фејсбук е доволно за еден ден. Не е систем.