Новиот американски амбасадор во Србија доаѓа со биографија што буди стари балкански прашања. Мајкл Јанг, номиниран од претседателот Доналд Трамп, во 1996 година работел како правен советник на конгресен поткомитет што истражувал како иранско оружје стигнувало до босанските муслимани преку Хрватска – за време на администрацијата на Бил Клинтон.

Тврдењето доаѓа од Саша Јовичиќ, директор на организацијата „Срби за Трамп”, па треба да се чита со таа леќа: тоа е партиски глас, не неутрален извор. Но историскиот настан зад него е реален. Во април 1996 година, по напис во Лос Анџелес Тајмс, републиканците предводени од спикерот Њут Гингрич покренаа истрага за тоа дали Вашингтон дал тивко одобрение – „зелено светло” – иранското оружје да стигне до Босна.

Поткомитетот тогаш објави извештај што ја критикуваше администрацијата за штета врз дипломатскиот кредибилитет и за тајност кон сопствените НАТО сојузници. Случајот се споредуваше со аферата Иран-Контра. Триесет години подоцна, токму човек поврзан со таа истрага доаѓа како амбасадор во Белград – и тешко е тоа да се прочита како случајност.

За регионот ова не е само кадровска вест. Изборот на амбасадор е порака за тоа како Вашингтон гледа на Балканот – кои поглавја сака да ги отвори и кои сметки сè уште се отворени. Дали назначувањето е сигнал за промена на политиката од деведесеттите, или само симболичен потег, ќе се види од тоа што Јанг ќе прави, не од тоа што се пишува за неговото минато. Но на Балканот, каде што минатото ретко останува минато, ваквите детали никогаш не се занемарливи.