Одлука што во 2026 година звучи како да доаѓа од друго време. Во Тетово, на градскиот базен, воведено е раздвојување – термини само за жени, одделени од мажите. Одлуката крена бура, а прашањето што сите го поставуваат е едноставно: дали воопшто е законска?

Поддржувачите ја бранат како прашање на удобност и приватност за жените што инаку не би доаѓале на базен. Критичарите гледаат нешто друго – тивко наметнување на поделби во јавен простор финансиран од сите граѓани. Кога еден базен, отворен за целиот град, почнува да дели кој кога смее да плива, линијата меѓу „избор” и „наметнување” станува многу тенка.

Прашањето за законитоста не е ситница. Јавните установи во земјава работат по правила што важат за сите подеднакво, без оглед на пол, вера или потекло. Ако една локална одлука може да воведе раздвојување во базен, што следно – и каде е границата? Токму затоа се бара јасен одговор од надлежните, не само ставови на социјалните мрежи.

Балканот добро ги знае ваквите дебати – онаму каде традицијата, верата и јавниот простор се судираат, секоја одлука носи политички полнеж. Но прашањето овде не е за или против – туку дали правилата важат еднакво за сите. Бидејќи во моментот кога јавна установа почне да прави исклучоци, обично некој останува надвор од водата.