Самитот ЕУ – Западен Балкан во Тиват, Црна Гора, требаше да биде дипломатска вежба со насмевки за камери. Александар Вучиќ го претвори во настап со остар тон, на терен што за Србија и Црна Гора е сè друго освен неутрален. Десет пораки во еден здив – и ниту една од нив не звучеше како човек дојден да го измазни кисело соседство.

Најгласна остана реченицата за Косово: „Не ви ја земаме Црна Гора; вие ни го земате Косово”, повторувајќи дека Србија нема да ја прифати независноста на Косово. Кога едно прашање со децении се поставува исто, на секој самит, пред секоја камера – дали навистина некој очекува дека дипломатскиот ритуал ќе го промени, или сите само ги играат своите улоги до следната средба?

Вучиќ се осврна и на немирите од 15 март, тврдејќи дека околу 2.000 граѓани на Црна Гора учествувале во обид да се дестабилизира уставниот поредок. Изнесе и бројка дека 135 луѓе од Црна Гора биле убиени во Белград, нагласувајќи дека станува збор за криминалци, не граѓани. Бројки фрлени во простор како аргумент – но кој ги проверил, и зошто токму сега се вадат на маса?

Не изостана ни личната одбрана: тврди дека нема банкарски сметки, вили ниту бродови во Црна Гора, и дека секогаш се чувствува безбедно благодарение на професионалната заштита. Сепак го затвори настапот со економска карта што тешко се игнорира – Србија учествува со 57,1 проценти во извозот на Западен Балкан кон ЕУ. Преведено: можете да не ме сакате, но не можете да ме заобиколите. На Балканот, токму таа реченица е најискрена од сите десет.