Измените на Изборниот законик се финализирани и денеска треба да влезат во собраниска процедура. Меѓу новините има неколку што директно ги засегаат граѓаните – електронско гласање за Македонците во странство, забрана за партиска промоција на службени профили, нов праг за независните кандидати и промена во распределбата на средствата за политичко рекламирање.

Електронското гласање за оние што живеат надвор од земјата е најголемата новина и потенцијално најважната – со години гласањето од странство беше комплицирано, бавно и со ниска излезност. Прашањето е дали новиот систем ќе биде доволно безбеден и доверлив, или ќе отвори нови сомнежи токму таму каде што довербата и онака е најкревка.

Забраната за партиска промоција на службени профили звучи разумно – државните институции не би смееле да бидат продолжена рака на ниту една партија. Но како и со секоја ваква одредба, прашањето не е дали ќе се напише, туку дали ќе се применува, и кој ќе ја надгледува применливоста. Закон што не се спроведува е само добра намера на хартија.

Сепак, најинтересен е политичкиот контекст – измените ги поднесуваат само владејачките партии. Изборните правила што ги пишува само едната страна, без широк консензус, секогаш носат ризик да се толкуваат како кроени по сопствена мерка. Девет независни граѓански иницијативи веќе побараа измени со кои условите би се изедначиле за сите. Дали тие гласови ќе бидат слушнати, или само забележани, ќе покаже дали станува збор за реформа или за пресметка.