На 26 јули, во денот кога Скопје ја одбележуваше 63-годишнината од земјотресот, лидерот на СДСМ Венко Филипче напиша дека градот и целата држава повторно се разоруваат – но овојпат не од природна, туку од системска непогода.

„Денес се сеќаваме и оддаваме почит на жртвите од разорниот земјотрес во Скопје на 26 јули 1963 година. Пред 63 години, во 5 часот и 17 минути, за само дваесет секунди, градот беше претворен во урнатини”, се вели во објавата. Филипче потсети на изгубените човечки животи и на илјадниците семејства кои останаа без дом.

Потоа доаѓа политичкиот дел. Скопје, кое некогаш било пример за солидарност и напредок, денес според него е симбол на запоставеност, хаос и изгубени можности. „Централната и локалната власт на ВМРО единствено покажуваат солидарност кога станува збор за партиски и криминални интереси, додека општеството тоне во институционален хаос, сиромаштија и безнадежност.”

Метафората е добро избрана – земјотрес што трае со години наместо дваесет секунди. Но вреди да се памети што стои зад секој политичар што ја користи: СДСМ беше на власт од 2017 до 2024 година, значи седум од тие 63 години градот беше нејзина одговорност. Дивоградби, изгубени зелени површини и институционален хаос не се појавија на 1 јуни 2024 година.

Тоа не значи дека критиката е невалидна. Значи дека критиката од партија со неодамнешен мандат вреди толку колку што е конкретна – кој проект е блокиран, кој тендер е сомнителен, кое решение не е спроведено. Тоа е разликата помеѓу опозиција која работи и опозиција која пишува објави за годишнини.

Она што од сето ова остана надвор од партиските реченици е точно она што градот вистински го држи: 1963 година Скопје се исправи затоа што луѓето и светот помогнаа, не затоа што некоја власт се покажала способна. Тоа е фактот што и Филипче и оние што ги критикува можат мирно да го признаат.