Триесет и три отсто. Толку Американци во моментов му веруваат на својот претседател – најнискиот резултат што Доналд Трамп го достигнал откако првпат влезе во Белата куќа. Шеесет и четири отсто велат дека не го одобруваат тоа што го работи. Пред само неколку недели бројката беше 35, што значи дека падот не е стар, туку свеж и во тек.

Причината не е скриена во некоја апстрактна политичка анализа. Војната со Иран, водена заедно со Израел, попречи околу една петтина од светската трговија со нафта. Она што следи по таква реченица секој човек на Балканот го знае напамет: цената на пумпата расте, а сметките дома не чекаат дипломатија.

Војна што нема да заврши брзо – и тоа го велат обете страни

Најинтересниот дел од анкетата не е рејтингот, туку едно прашање на кое Америка одеднаш одговори едногласно. Околу 80 отсто од испитаниците сметаат дека американското вмешување во Иран „ќе трае долго”. Меѓу демократите тоа мислење го делат 87 отсто. Меѓу републиканците – 71 отсто. Само 16 отсто веруваат дека работата ќе се затвори за неколку недели.

Кога и сопствениот електорат ти кажува дека не гледа излез, тоа веќе не е партиска поделба. Тоа е признание. Анкетата опфатила 1.166 возрасни Американци, со маргина на грешка од три процентни поени – доволно тесна за да не може резултатот да се отпише како статистичка случајност.

Иран во меѓувреме во голема мера ја блокираше поморската трговија низ Хормузскиот теснец. Директните борби стивнаа, притисокот врз економијата не. Ова е онаа фаза од конфликтот што ретко влегува во насловите, а најдолго трае – кога никој не пука, а сите плаќаат.

Ветувањата и сметката

Трамп дојде на власт со две главни ветувања: ќе ја запре инфлацијата и нема да ја вовлече Америка во долги војни. Осумнаесет месеци подоцна и двете стојат отворени на маса пред гласачите, а изборите за Конгресот се приближуваат. Републиканците во Претставничкиот дом го читаат истиот тој број – 33 – и знаат точно што значи за нив во ноември.

Дали граѓанското незадоволство навистина може да го смени курсот на една надворешна политика? На Балканот сме гледале влади што ги преживеаја и полошите бројки, само затоа што опозицијата беше послаба од нивниот рејтинг. Прашањето не е колку луѓе се лути – прашањето е кој ја има алтернативата.