Од центарот на Скопје до терминалот на аеродромот во Петровец за осум до единаесет минути, со воз. Изградбата на брзата железничка врска треба да почне напролет, најави вицепремиерот и министер за транспорт Александар Николоски.

Првата делница ќе ги поврзе Новата железничка станица и аеродромскиот терминал. Проектот е дел од поширок план за развој на скопскиот градски железнички превоз, по неодамнешното пуштање на првата линија на градскиот воз.

Предвидени се и две нови линии: едната преку Автокоманда, Маџари, Ченто и Илинден до Агино Село, а другата од Волково преку Ѓорче Петров, Скопје Север и Бутел до Новата железничка станица. Планирана е и нова постојка кај населбата „11 Октомври – бараки“ во Кисела Вода, како и усогласување на возниот ред со линиите на ЈСП и поставување велосипедски постојки.

Паралелно се модернизира и возниот парк. Преку Европската банка за обнова и развој се набавуваат пет електрични локомотиви за електрификација на карго-сообраќајот, а со поддршка од Светска банка се финализира набавка на четири до шест патнички возови со посебен простор за велосипеди и домашни миленици.

Осум минути, и сите претходни осум минути

Идејата е добра и нема потреба од иронија околу неа. Директна железничка врска до аеродром е стандард во речиси секој европски главен град, а Скопје годинава конечно го доби и својот прв градски воз – со реакции кои, според Николоски, се одлични.

Но врската Скопје – Петровец не е нова идеја. Таа се најавува со години, во различни варијанти, од различни министри. Она што е ново е зборот „напролет“, и тоа е зборот што ќе се проверува.

Бидејќи разликата меѓу овој проект и претходните најави нема да биде во времетраењето на возењето, туку во тоа дали напролет навистина ќе се копа. Осум до единаесет минути е бројка што звучи одлично на телевизија. Прашањето е колку години од најава до прв воз – и тука досегашното искуство со македонските железници не е охрабрувачко.

Има и практичен детал што ќе одлучи дали линијата има смисла: колку често ќе вози. Воз на секои петнаесет минути ја менува навиката на патникот. Воз на секои два часа е туристичка атракција, не превоз. Возниот ред засега не е соопштен, а токму тој е разликата меѓу инфраструктура и фотографија со лента.