Фатаер, триаголните пити од Левантот: 500 грама брашно, еден час одмор за тестото и 15 до 20 минути на 200 степени

Хумус, фалафел, кус-кус, табуле – тоа е Блискиот Исток што го знаеме од менијата. Фатаер не е таму, а би требало. Тоа се мали пити, крцкави однадвор и сочни одвнатре, кои се јадат во Либан, Сирија, Палестина и Јордан во секое време од денот, од појадок до вечера. Секој што пораснал со пита и бурек ќе ги препознае на прв залак, а секој што знае што е мезе ќе разбере зошто ги има на секоја маса.

Три фила, една форма

Најчестиот фил е спанаќ со кромид, лимон и сумак – црвен, овошен зачин со кисел, речиси цитрусен вкус. Се прават и со говедско или јагнешко месо со зачини, или со локални сирења како акави, кое кај нас без проблем се заменува со фета. Фатаерот со спанаќ најчесто е триаголен: тестото се крева од три страни и се стиска во три врвови. Има и тркалезни и овални, зависно од регионот.

Состојки

За тестото: 500 грама пченично брашно, 7 грама сув квасец, околу 250 милилитри млака вода, 3 лажици маслиново масло, 1 лажичка шеќер и 1 лажичка сол. За филот одбери едно: спанаќ пропржен со кромид и сок од лимон, мелено месо зготвено со кромид, домат и зачини, или сирење.

Подготовка

Измешај ги брашното, квасецот, шеќерот и солта. Постепено додавај ја млаката вода, па маслото, и меси 8 до 10 минути, додека тестото не стане мазно и еластично. Покриј го и остави го околу еден час да нарасне. Подели го на мали делови и секој развлечи го во круг од 10 до 12 сантиметри, дебел 3 до 4 милиметри.

Стави лажица фил во средината, подигни ги трите страни и стисни ги аглите во триаголник, така што филот ќе остане затворен. Нареди ги на тава со хартија за печење и печи ги во загреана рерна на 200 степени, 15 до 20 минути, додека не се испечат и не добијат лесна златна боја. Остави ги неколку минути пред да ги послужиш.

Тајните на добриот фатаер

Не претерувај со брашното при месењето – тестото ќе биде суво и жилаво. Нему му треба флексибилност, да се развлекува лесно и да не се кине кога се затвора. Филот нека е скромен по количина и нека не е влажен, инаку питата нема да се затвори, а филот ќе истече во рерната. Многу либански готвачи го прават филот неколку часа или ден однапред, за вкусовите да се соединат. Премачкај ги пред печење со малку масло и не ги збивај на тавата, за топлината да кружи рамномерно.

Испечените и изладени пити можат да се замрзнат, а пред јадење се загреваат во рерна, додека однадвор повторно не станат крцкави. Османлиската кујна остави заеднички траги од Бејрут до Битола. Колку пити треба да изедеме за да сфатиме колку сме слични?