Скопската Зоолошка градина на 100 години: од четири на 12 хектари, а прашањата за условите на животните остануваат

Во 1926 година тричлена комисија предводена од д-р Станко Караман ги постави темелите на Зоолошката градина во Скопје, во рамките на денешниот Градски парк. Караман, зоолог роден во Сараево во 1889 година, автор на повеќе од 120 научни трудови и на студијата „Pisces Macedoniae“, сакал знаењето за природата да не остане затворено во научните кругови. Почетокот бил скромен: околу четири хектари и мал број животни, дел добиени како подароци од други зоолошки градини и поединци.

Сто години подоцна, Зоолошката градина се протега на околу 12 хектари и има околу 500 животни од стотина видови. Пресвртот дошол по земјотресот во 1963 година: градските власти во 1965 донеле решение за нејзино уредување, а во 1966 нов урбанистички елаборат ги поставил основите на изгледот што го има и денес. Во 1991 година преминала под Министерството за култура, во 2005 се вратила под Град Скопје, а од 2006 соработува со Европската асоцијација на зоолошки градини и аквариуми.

Генерации скопјани првпат виделе лав, слон или жирафа токму тука. Но јубилејот не може да се чита само низ детски спомени. Во јуни годинава здружението „Анима Мунди“ побара итно затворање на Зоолошката градина и детална инспекција на сите живеалишта. Во септември повторно се отвори полемика по медиумски објави за празни кафези и недоволна грижа, а управата ги отфрли тврдењата дека животните се гладни и занемарени.

Градот сега реновира. Заменети се дел од покривите, поставени се нови огради кај лавовите, изграден е моторички парк за децата, а работите на темели за заштитни огради продолжуваат и оваа недела. Градоначалникот Орце Ѓорѓиевски вели дека целта е Зоолошката градина да прерасне во современ центар за едукација, заштита на природата и хуман третман на животните.

Оградите се видливи. Она што не се гледа од патеката е колку пари одат за исхрана и ветеринарна заштита, кога последен пат е направена целосна инспекција и колку од живеалиштата ги исполнуваат современите стандарди. Сто години е доволно долго за да се знае разликата меѓу нова ограда и подобар живот зад неа.