Во понеделник попладне, во една од најпрометните пешачки зони на Лајпциг – Гримајше улица – беж Volkswagen Taigo се вози со 80-100 километри на час низ маса луѓе во шопинг сесија. Возилото излегло од Аугустусплац, влегло во пешачка зона, и пресечило сè до во столбови кои го запреле. Двајца загинати, многумина повредени. Полицијата стасала бргу – возачот се предал без отпор.

Идентификуван е – Џефри К., 33-годишен, оджнвач во хала, оженет, со едно дете. Локалните жители го знаеле и како тренер по бокс во еден лајпцишки клуб. Слика на човек кој не одговара на стереотип на терорист. Полициски извори тврдат дека сврзката била приватна – наводно, му претходел свад. Уште една наводност – имал психолошки проблеми.

Полициските хеликоптери слетеа на Аугустусплац. Околу десетина амбулантни возила биле упатени. Грижниот центар е воспоставен во соседната Гевандхаус концертна сала. Околу еден час по нападот, кметот на Лајпциг Буркхарт Јунг ги потврди вестите кои сите се плашеа да ги слушнат – 63-годишна жена и 77-годишен маж, двајцата германски државјани, починале.

За Германија ова е уште еден напад со возило во рок од помалку од една година. Магдебург, Минхен, Манхајм – сите имаа слични инциденти, секој со различна позадина. Дел беа политички мотивирани, дел беа делa на самотни нападачи со ментални проблеми, дел остануваат необјаснети. Тоа што е заедничко – пешачката зона веќе не е бeзбедна категорија. Никаде во Европа не е, но во Германија – која со децении ја култивираше култура на отворен пристап до јавните простори – ова е тежок политички удар.

Прашањата кои ќе се поставуваат во наредните денови ќе бидат вообичаени и предвидливи – дали се испушта политички мотив, дали се истражува терористичка мрежа, дали психолошките проблеми биле познати на властите. Истражувачите од Лајпциг сè уште не потврдија дека станува збор за намерен напад или за криминален акт поинак од теро. Но 80 на час во пешачка зона е премногу за случајност.

За Балканот ова е уште еден сигнал за тоа како се менуваат европските градови. Скопјаните, Софијанците и Белградчаните се навикнуваат да гледаат полицајци со автомати на аеродроми и железнички станици – тоа е сцена која во 90-те и 2000-те беше слика на „проблем од Запад”. Сега тоа е стандард, а Германија – која најдолго го одбегнуваше – сега дискутира за бариери, столбови, контролни точки во чисто пешачки зони. Аугустусплац ќе ги добие столбовите. Прашањето не е дали – туку колку.