Дејвид Гета заврши, публиката си замина, а екипите на Град Скопје ги извадија метлите. Расчистувањето на отпадот околу стадионот и во Градскиот парк траело до раните утрински часови.

Градоначалникот Орце Ѓорѓиевски напиша дека работниците „со многу труд и посветеност се погрижија зад големата прослава да останат убавите спомени, а утрото просторот повторно да биде чист и уреден“. И додаде реченица што вреди да се задржи: „Упатувам искрена благодарност до секој работник што ја помина ноќта на терен. Нивниот труд, честопати далеку од вниманието на јавноста, заслужува почит од сите нас.“

Тоа е ретка изјава – градоначалник кој за концерт со светско име зборува за луѓето со метлите, а не за себе на бината. И е точно во секој збор: работата на комуналните екипи навистина се одвива далеку од вниманието на јавноста, обично затоа што кога е добро направена, никој нема што да види.

Работата што не влегува во буџетот на настанот

Тука е и делот што обично никој не го брои. Големиот настан има цена што се објавува – продукција, артист, бина, обезбедување. Има и втора цена, што ретко влегува во калкулацијата: смена работници на терен цела ноќ, вонредни камиони, гориво, преработени часови, контејнери што се празнат двојно.

Таа сметка ја плаќа Градот, не организаторот – и таа не се појавува во ниту едно соопштение за тоа колку чинел спектаклот. Кога следниот пат некој ќе каже дека еден настан чинел нула денари, вреди да се праша дали во таа нула влегува и ноќната смена околу стадионот.

Ништо од ова не е забелешка кон работниците, ниту кон градоначалникот што ги спомна. Напротив – тие се единствениот дел од целата приказна за кој нема ниту дилема ниту непознат износ. Се знае точно што направиле и кога, и утрото просторот беше чист. Тоа е повеќе отколку што може да се каже за некои други ставки од истата прослава.