Наутро премиерот во првиот вагон, навечер воз без напон пред Лисиче: градскиот воз го помина првиот ден

Наутро – премиерот, вицепремиерот и градоначалникот на Скопје во првиот вагон, симболично патување од Зелениково до Железничката станица, изјави дека Скопје се претвора во метропола. Навечер во 20:12 часот – воз без напон пред станицата Лисиче, блокиран на пруга околу половина час, патници кои не можат ниту напред ниту назад.

Не наредната недела. Истиот ден.

Што беше ветено

Првата фаза од проектот „Градски воз“ ги поврзува периферните населби и општини со централното подрачје на Скопје – линија што не постоеше триесет години. Возниот ред предвидува по девет поаѓања од Зелениково и од Транспортниот центар, патувањето трае 24 до 28 минути, картата чини 40 денари, повратниот билет 70.

Бројките зад тоа не се козметика. Од Зелениково до Скопје прагови стоеле од 1959-1963 година, состојбата на пругата била руинирана и старите возови се движеле со 20-40 километри на час; по реконструкцијата новите достигнуваат 80-100. За жител што досега со градски автобус патувал повеќе од еден час, разликата е реална.

Што се случи вечерта

Возот што во 20:12 тргнал од Зелениково кон Скопје останал без напон пред станицата Лисиче. Причина, според официјалните информации, бил прекин во напојувањето со електрична енергија. Возот не можел ниту да продолжи ниту да се врати, а патниците не можеле да слезат затоа што возот се наоѓал на непристапен терен, далеку од станиците. Наместо планираните 25 минути, патувањето траело 40.

Половина час стоење на пруга е поднослива непријатност. Она што е поинтересно е дека тоа се случи во истиот тој ден во кој државниот врв ја промовираше линијата, што значи дека системот бил тестиран под најблаг можен режим – прв ден, максимално внимание, сè што може да се провери проверено – и сепак попуштил на напојувањето.

Останатите две линии постојат само на хартија

Директорот на „Македонски железници – Инфраструктура“ Синиша Ивановски соопшти дека за преостанатите две линии паралелно се изработуваат проектните документации. Втората ќе се протега од Волково, преку Ѓорче Петров и Скопје Север, до централната Железничка станица, во должина од 18 километри. Третата ќе ги поврзе Миладиновци, Илинден и Маџари со истата станица, со должина од 20 километри.

Условот е недвосмислен: доколку се одобрат средства од Владата. Рокот е крајот на 2027 или почетокот на 2028 година. Односно, две од трите линии на „градскиот воз“ засега се проектна документација што чека буџет.

Единаесет патни премини

Ивановски посочи и нешто што не е ветување туку предупредување: на оската од центарот до Зелениково има единаесет патни премини, и ги замоли жителите за максимална внимателност при преминувањето.

Единаесет места каде железница и улица се пресекуваат на исто ниво, на линија по која сега сообраќа воз со 80-100 километри на час наместо 20-40. Тоа не е детал за крајот на соопштението. Тоа е точката на која новата брзина се среќава со стариот распоред.

Градскиот воз е добра работа и требаше да се случи многу порано. Токму затоа прашањето за него не е дали е добар, туку дали ќе биде одржуван – или ќе ја повтори судбината на пругата на која вози, која последен целосен ремонт видела кога прагови се вградувале рачно.