Четврт век измина од 8 август 2001 година, кога воениот конвој што тргна од касарната „Мирче Ацев” во Прилеп кон Тетово беше пресретнат кај месноста Карпалак. Десет прилепски резервисти не се вратија дома.

Сашо Китаноски, Нане Наумоски, Бранко Секулоски, Марко Деспотоски, Ердован Шабаноски, Љубе Грујоски, Дарко Вељаноски, Веби Рушитоски, Горан Миноски и Пеце Секулоски. Десет имиња што во Прилеп секој ги знае, и што секоја година повторно се читаат наглас.

Чествувањата почнаа синоќа во 18 часот со полагање цвеќе пред спомен-обележјето во кругот на касарната – истиот круг од кој тргна конвојот. Во 19 часот делегациите отидоа во село Лениште, до споменикот на бранителите, а во манастирот „Света Петка” се одржа вечерна богослужба.

Денес во раните утрински часови претставници на семејствата и на Општината тргнаа кон самата месност Карпалак на патот Скопје – Тетово. Потоа – обиколка на гробовите. Централното чествување е закажано за 13 часот пред Споменичниот комплекс во центарот на Прилеп.

Градоначалникот Дејан Проданоски порача дека жртвата обврзува. „Пред четврт век, десетмина наши прилепски бранители ги положија своите животи бранејќи ја татковината. Нивната жртва нè обврзува никогаш да не ги заборавиме”, рече тој.

Дваесет и пет години е доволно долго за една генерација да порасне без сеќавање на 2001 година. Во Прилеп тоа сеќавање е живо затоа што градот го носи – семејствата, соучениците, соседите. Прашањето е колку долго една заедница може сама да ја носи меморијата што би требало да биде државна.