Седницата на Советот на Општина Кисела Вода заврши со барање за обезбедување. Вербалниот конфликт меѓу советникот од Левица Петар Здравевски, претседателката на Советот Светлана Колариќ и градоначалничката Бети Стаменкоска Трајкоска ескалираше до меѓусебни обвинувања за закани и насилство.

Острите реплики почнале уште на почетокот на расправата. Ситуацијата се вжештила кога градоначалничката го обвинила Здравевски дека се заканува. Советникот ги отфрлил обвинувањата и побарал јавноста да не биде манипулирана. Следувале повишени тонови, забелешки за однесување и за говор на телото, и порака советникот да се смири.

Дополнителна расправија настанала кога било спомнато семејството на советникот. Здравевски побарал да не му се спомнува таткото, по што следувала пресметка околу тоа кој воопшто го спомнал.

Во еден момент Здравевски станал од своето место и се упатил кон делот од салата каде седела претседателката на Советот.

„Јас барам обезбедување, ми се заканува. Барам обезбедување и Петар да излезе надвор“, рекла Колариќ.

Здравевски по кратко време се вратил на своето место, но тензиите продолжиле. Колариќ подоцна побара на идните седници да биде ангажирано обезбедување.

„Навистина не може да функционира Советот со насилници“, рече таа.

„Каков насилник, дај не ме обвинувај, ало“, возврати Здравевски.

Што се случува кога Советот бара обезбедување од самиот себе

Секој од учесниците во оваа сцена е избран. Никој од нив не е случаен минувач – сите тројца имаат мандат даден од граѓаните на Кисела Вода, и сите тројца седат во просторија чија единствена функција е да се донесуваат одлуки за општината.

Тоа значи дека дневниот ред останал незавршен додека траела расправијата за тоа кој кому се закани. Одлуките што требало да се донесат, не се донесени од оваа причина.

Двете страни ја кажуваат приказната поинаку и тоа е предвидливо – едните тврдат дека станува збор за закани, другите дека станува збор за обид советник да биде исфрлен од седница. Кој е во право, ќе се утврди ако некој поднесе пријава.

Она што не бара утврдување е дека едно советничко тело што бара физичко обезбедување за да функционира, веќе престанало да функционира. И дека сметката за тоа не ја плаќаат тие што викале, туку граѓаните чии прашања чекаат следна седница.