Пациентки со рак пак останаа без терапија: Онкологија се извинува и ја обвинува дистрибуцијата

На Универзитетската клиника за радиотерапија и онкологија повторно недостига лекот Золадекс и дел од пациентите си заминале без да ја добијат терапијата. Директорот на Клиниката објаснува дека дистрибутерот го испорачува лекот во мали количини и очекува тој да биде достапен од понеделник.

Паралелно се случи и второ одложување. Пациентки кои требало да ја примат терапијата Phesgo, што се користи кај одредени форми на HER2-позитивен карцином на дојка, биле вратени поради ненавремена испорака на лекот. Клиниката излезе со јавно извинување. „Сакаме да појасниме дека одложувањето е резултат на проблеми во дистрибуцијата и испораката на лекот, кои се надвор од директната контрола на Клиниката“, се вели во соопштението.

Во соопштението за Phesgo не се наведува колку пациентки се засегнати, ниту кога ќе пристигне лекот и кога ќе продолжи редовната терапија. Тоа не е ситница. Кај онколошките пациенти редовноста не е административно прашање, туку дел од самото лекување, што го признава и Клиниката кога пишува дека е свесна „колку е важна навремената и континуирана терапија“.

„Надвор од директната контрола“ е формулација што звучи разумно сè додека не се запрашаш чија контрола тогаш е. Набавката и дистрибуцијата на лекови не се временска непогода. Некој ги потпишал договорите, некој ги следи испораките и некој треба да знае дека лекот нема да стигне пред пациентката да дојде на терапија.

Недостигот доаѓа во момент кога Министерството за здравство соопштува дека онколошката грижа првпат е ставена на маса на највисоко ниво, на состанок во Владата одржан на иницијатива на „Хема-онко“. Министерот вели дека има подобрување во обезбедувањето терапија, но признава слабости во другите сегменти, како радиотерапијата, чија застапеност, според него, е околу трипати пониска од европскиот просек.

Децентрализацијата на онколошката терапија ја најавуваат повеќе министри со години, а точен датум сè уште нема. Дотогаш, објаснувањето што го добиваат пациентките останува едно: проблемот е во дистрибуцијата. Колку пати треба да се повтори тоа објаснување за некој конечно да одговара за него?