Денес, 21 јуни, во 10:24 часот астрономски почна летото – најдолгиот ден во годината, кога денот кај нас трае 15 часа и 14 минути. Од утре, незабележливо, светлината почнува да се скратува, иако жештините дури сега вистински стигнуваат.

Зад датумот стои чиста астрономија, не календар. Годишните времиња не се менуваат според страниците на календарот, туку според движењето на Земјата околу Сонцето. Поради наклонот на земјината оска од околу 23,5 степени, северната полутопка во овој момент добива максимум директна сончева светлина, а Сонцето стигнува до својата најсеверна точка на небото.

Иронијата на летниот солстициј е што токму кога денот е најдолг, веќе почнува да се намалува. Најтоплите денови, пак, обично доаѓаат подоцна – во јули и август. Природата има свое темпо што не се грижи многу за тоа како ние ги броиме деновите.

За нас на Балканот, каде летото значи и плажа и блокирани гранични премини и сметки за струја што растат со секој вклучен клима-уред, почетокот на летото е повеќе од астрономска ситница. Тоа е почеток на сезона во која сè – од туризмот до температурата во спалната – станува потешко да се игнорира.