Управата за јавни приходи ја објави најновата листа на должници, а бројката што стои на дното е тешка за игнорирање: речиси 13 милијарди денари неплатени даночни обврски. Поточно, вкупниот објавен нето долг изнесува 12.913.992.404 денари – евидентиран за обврски доспеани до крајот на февруари, а неплатени заклучно со 31 мај.

На листата за јуни се наоѓаат 1.941 правни лица и 3.117 физички лица. Долговите се по основ на ДДВ, данок на добивка и други давачки. Но најинтересен е делот што ретко се случува – во првите десет најголеми должници овојпат се исклучиво приватни фирми, и тоа сите од Скопје и околината.

Зад секоја ваква листа стои прашање што државата не сака да го постави гласно: како некој акумулира долг од милиони денари, а сè уште работи? Листата на должници е алатка за јавен притисок – идејата е дека срамот ќе натера некого да плати. Но кога истите имиња и истите фирми се појавуваат од листа во листа, се поставува посериозно прашање – дали објавувањето воопшто менува нешто, или е само ритуал што се повторува секој месец.

Тринаесет милијарди денари неплатен данок не се апстрактна бројка. Тоа се пари што недостасуваат во буџетот од кој се финансираат болници, училишта и пензии. Додека обичниот граѓанин се казнува за најмала задоцнета сметка, најголемите должници спокојно стојат на листа што очигледно не ги плаши доволно. Прашањето е кога државата ќе премине од објавување имиња на наплата на пари.