Во Собранието избувна спор за уште една ИПАРД-поврзана истрага. Министерот за внатрешни работи Панче Тошковски и пратеничката од СДСМ Славјанка Петровска не зборуваа за сметки и буџети. Зборуваа за фотографии, гаражи и за тоа кој ја запрел операцијата за апсење на директорот на земјоделската инспекција Васе Анакиев.

Анакиев беше уапсен на 19 март по обвинение дека барал 100.000 евра мито за нелегален увоз на стока. Не сите детаљи се познати – но Петровска покажа фотографии од подземни гаражи кои, како што тврди, се поврзани со семејното домување на министерот за земјоделство Цветан Трипуновски. Прашањето кое го постави беше директно: дали некој, во МВР или во земјоделство, свесно ја прекинал операцијата пред Анакиев да стасе до Трипуновски?

Тошковски не одговори со деталјен. Одговори со одбивање: „Станува збор за тези кои се поблиски до научна фантастика отколку до реалноста”. И додаде дека законот делува „еднакво кон актуелни и поранешни функционери”.

Тоа е тип одговор кој во парламент звучи цврсто, но не одговара на конкретното прашање. Петровска пита: „кој ја запре операцијата”. Тошковски одговара: „законот делува еднакво”. Тоа не е иста реченица. Тоа е политичка вештина за заобиколување.

На Балканот ова е стандарден шаблон. Една истрага почнува, се крева скандал, потоа се појавуваат гаражи и фотографии, потоа се отвораат прашања кои не се одговораат, и на крајот – истрагата завршува со „осомничен примил мито”, без да се покаже кој на врвот од синџирот му дозволил да биде толку слободен.

Ова конкретно прашање – дали Трипуновски бил планираниот примач – не може да се одговори со „научна фантастика”. Може само со внимателна истрага што ги следи парите од фактурата до потпис. Дали таа истрага ќе се случи? Тоа е политичкото прашање. Кој ја запра, и кој одобрил тоа да биде запрена – тоа е истражниот елемент.