Додека институциите се караат дали кризата во Гостивар е епидемија или не, помошта тргна од онаму од каде најбрзо можеше – од соседните општини. Град Скопје испрати цистерни со питка вода, а на терен никнаа пунктови со шишиња. Солидарноста, како и обично на Балканот, реагира побрзо од бирократијата.

Градоначалникот на Скопје, Орце Ѓорѓиевски, соопшти дека градот веднаш испратил цистерни со безбедна вода за жителите на Гостивар, додека траат анализите за причината за масовните стомачни заболувања. „Во вакви моменти нема место за чекање – потребни се брза реакција, човечност и солидарност”, порача тој.

Ѓорѓиевски, во својство на претседател на Заедницата на единиците на локалната самоуправа, упати апел и до другите градоначалници да се вклучат со помош во рамки на своите можности. „Само обединети и солидарни можеме полесно да се справиме со оваа состојба и да им дадеме сигурност на граѓаните дека не се сами”, наведе тој.

Помош пристигна и по партиска линија. Општинскиот комитет на ВМРО-ДПМНЕ во Гостивар обезбеди 20.000 шишиња вода, со пунктови за подигнување распоредени низ градот – од центарот и Кеј Вардар до Циглана и Питарница. Практичен гест, но и тој со политички потпис – затоа што на Балканот дури и чашата вода ретко доаѓа без лого.

Сликата е позната и трогателна и горчлива во исто време. Кога системот што треба да обезбеди чиста вода од чешма ќе откаже, на неговото место стапуваат цистерни, шишиња и туѓа добра волја. Помошта е добредојдена и заслужува признание. Но таа е закрпа, не решение.

Вистинското прашање останува неодговорено додека камионите со вода се движат кон Гостивар: како воопшто дојде до тоа еден град да остане без безбедна вода за пиење, и кој ќе одговара за системот што дозволи тоа да се случи? Цистерните ќе си заминат кога кризата ќе помине. Причината – ако не се реши – ќе остане.