Има барем едно добро лето за едно од нашите езера. Според последната проценка на Институтот за јавно здравје, Преспанското Езеро оваа сезона е релативно стабилно – водата на најголемиот дел од мерните места ги исполнува законските стандарди за квалитет. Накратко: Преспа засега останува безбедна за капење.

Но „засега” е збор што крие цела приказна. Институтот истовремено потсетува на проблемите што не исчезнуваат: отпадните води во Преспанскиот регион сè уште завршуваат во септички јами наместо во исправен систем, а голем број викенд-куќи воопшто немаат уредено одведување. Езерото дише – но дише во услови што никој не би ги нарекол здрави на долг рок.

Препораките се јасни и, за жал, познати од порано: итно подобрување на собирањето и обработката на отпадните води, како и подобро управување со цврстиот отпад во населените и туристичките места. Со други зборови, инфраструктура што требало да биде готова пред години, а не да се препорачува секое лето одново.

Сликата станува потемна кога Преспа ќе се спореди со соседите. Охридското Езеро е во сериозно потешка состојба – фекални води и неисправна канализација, со многу хотели и куќи што не се приклучени на колекторот. Дојранското пак се бори со пестициди и вештачки ѓубрива од земјоделството, до тој степен што се бара заедничка македонско-грчка акција.

Значи имаме три езера и три различни начини на кои полека им се заканува истата болест – недовршена инфраструктура. Преспа овојпат помина. Но заклучокот на самиот Институт не остава простор за самозадоволство: без целосно спроведени колекторски системи и без приклучување на сите објекти на канализација, „безбедно за капење” е статус што се позајмува од година в година, а не се гарантира.