Шест илјади денари месечно. Толку барал вишиот референт на шалтерот во Центарот за вработување во Прилеп од човек што живее од гарантирана минимална помош. Точно половина од она што државата му го дава за да преживее. Основното јавно обвинителство Прилеп отвори истрага за примање поткуп и веќе побара притвор.

Механизмот е толку едноставен што боли. На 23 април оштетениот и неговата сопруга, обајцата корисници на социјална помош, добиле СМС-порака од Агенцијата за вработување да се јават на обука за работа. Референтот му рекол дека ако ја одбие обуката, ќе остане без надоместокот. И потоа му ја понудил излезната врата – половина од парите, секој месец, кај него в канцеларија.

Понудата не завршила тука. Осомничениот му ветил и дека сопругата ќе ја заведе во електронскиот систем на Агенцијата како активен барател на работа, иако таа немала контролен картон и не го доставувала на увид. Со други зборови, службеникот истовремено му се заканувал со системот и му продавал заобиколување на истиот систем. Тоа не е потфрлање на еден човек. Тоа е шалтер што работи како приватна тарифа.

Оштетениот платил. Прво однел 4.000, потоа уште 2.000, па продолжил месечно. Од 23 април до 24 јули собрал вкупно 18.000 денари. Кај семејство што живее од гарантирана минимална помош, тоа не е трошок што се одложува за следниот месец, туку пари извлечени од џеб што и онака е празен.

Крајот дошол при последната предавка од 6.000 денари. Полициски службеници ги пронашле и одзеле обележаните банкноти кај осомничениот и тој веднаш бил приведен. Обвинителството го товари за примање поткуп по член 357 од Кривичниот законик и поради тежината на делото побара притвор од Основниот суд во Прилеп.

Останува прашањето што ниту едно соопштение не го поставува. Три месеци поминале додека еден човек носел пари на шалтер во државна институција. Кој во тие три месеци забележал нешто? Дали внатрешната контрола на Агенцијата за вработување воопшто постои како функција, или постои само како организациска шема на хартија? Случајот е откриен затоа што жртвата пријавила, а не затоа што системот се самопрочистил.

И уште нешто. Целта на овој службеник не била случајна. Тој не барал поткуп од фирма што сака побрза документација, туку од човек кому надоместокот му е единствениот приход и кој нема каде да се пожали без да ризикува сè. Тоа е избор на најбезбедната жртва – онаа што најмалку може да се брани. Ако притворот биде одреден, ќе биде почеток. Одговорот дали случајот е изолиран или е образец, ќе го знаеме дури кога некој ќе побара да ги провери и другите шалтери.