Осумстотини луѓе живеат во комплексот на улицата „Антон Попов” број 1, во двесте станови, со дваесетина деловни простории. Тие испратија отворено писмо до Град Скопје со едно прашање: ако ископот за влезот во подземната сообраќајница кај „Лимак” се прави веднаш до темелите на нивната зграда, што ќе се случи со статиката на објектот?

Град Скопје одговори дека проектната документација е правена по сите стандарди и прописи, дека при изведбата ќе биде обезбеден постојан стручен надзор со соодветни лиценци, и дека станарите ќе имаат постојан пристап до зградата. Уште одговорија дека сообраќајницата, според проектот, е подигната на ниво на постојниот паркинг и дека нема да има големи ископи.

Ако нема големи ископи, зошто нема презентација?

Ова е местото каде приказната се распаѓа. На 20 јули станарите имале средба со претставници на Град Скопје, на која им било ветено дека во рок од три работни дена ќе добијат официјална презентација на проектот. Средбата не се одржала. На 23 јули поднеле ново писмено барање. Одговор немале до денес.

Станарите бараат јавна презентација на геолошките испитувања, на основниот проект и на планираните мерки за заштита на околните објекти. Локацијата е во сеизмички активно подрачје – тоа не е паника, тоа е Скопје.

Одговор преку соопштение до медиуми не е презентација. Разликата е во тоа што соопштението не може да се прашае ништо. Геолошки елаборат ставен на маса пред осумстотини луѓе може.

Проект стар четиринаесет години

Договорот за подземната сообраќајница со турскиот инвеститор „Лимак” е потпишан на 12 март 2012 година. Тогашниот градоначалник најавуваше почеток за една година. Работа немаше повеќе од шест години, без објаснување од Град Скопје. Градбата почна во септември 2018-та. Сегашниот градоначалник Орце Ѓорѓиевски ја заврши првата фаза и најави завршување на проектот во својот мандат.

Втората фаза чини околу 12 милиони евра и опфаќа две кружни текови кај булеварот „Кочо Рацин” и улицата „Железничка”, плус влезот во подземната улица. Самата подземна улица ќе биде долга 746 метри и широка 37 метри, со по две сообраќајни и помошни ленти во двете насоки и две трамвајски линии во средината.

Станарите порачуваат дека не се против развојот на урбаната инфраструктура, туку бараат процесот да биде транспарентен. Тоа е најразумната реченица во целата преписка, и токму на неа Град Скопје досега одговори со тишина.

Дванаесет милиони евра се доволни да се плати една презентација и еден геолог кој ќе излезе пред луѓето. Ако проектот навистина е безбеден, тоа е најефтиниот начин да се докаже.