Дваесет и две имиња беа прочитани наглас синоќа во Домот на културата „11 Октомври” во Ченто. Толку луѓе загинаа во поплавите што ја погодија општина Гази Баба во август 2016 година.

Десет години подоцна, семејствата повторно седеа во иста сала за да ги слушнат имињата на своите. „Времето не ги избриша спомените, ниту пак ја намали тагата на семејствата што ги загубија своите најмили. Нивната болка е и наша болка”, напиша градоначалникот на Гази Баба, Бобан Стефковски.

Тој истакна дека комеморацијата не е само потсетување на голема трагедија, туку чин на почит, достоинство и благодарност. Плакети за благодарност беа доделени на Министерството за внатрешни работи, Армијата на Република Македонија, амбасадите на САД, Бугарија и Турција, на поранешниот скопски градоначалник Коце Трајановски и на Тони Бојковски, координатор на Општина Гази Баба за одговор на поплавите.

Она што се случи на 6 август 2016 година во Стајковци и околните населби не беше обичен летен порој. Водата дојде за минути, влезе во куќите, ги однесе автомобилите и луѓето во нив. Дваесет и две семејства таа ноќ останаа без некој свој.

Стефковски порача: „Во тие денови немаше разлики. Имаше само една цел – да се спасат човечки животи, да им се помогне на секое семејство и да се врати надежта таму каде што поплавата остави пустош.”

Тоа е точно за тие денови. Прашањето што десет години подоцна сè уште виси е што се смени потоа.

Поплавата од 2016 година беше пред сè прашање за одводнување – за корита, канали и системи што не издржаа. Десет години е доволно време за да се изгради инфраструктура што ќе спречи повторување. Дали е изградена? Секое ново невреме над Скопје ја враќа истата тревога кај луѓето во Стајковци, Синѓелиќ и Ченто, и таа тревога не е ирационална – таа е сеќавање.

Плакетите за благодарност се заслужени. Оние што влегоа во водата таа ноќ ја заслужија секоја од нив. Но благодарноста кон спасувачите не е ист вид одговорност како обврската тоа никогаш повеќе да не се повтори.

Комеморацијата заврши со порака што ја кажува целата поента подобро од секој извештај: „Никогаш нема да ве заборавиме. Никогаш повеќе да не се повтори.”