Videoja u shfaq në faqen e Facebook-ut të HOS-it, e pastaj u zhduk pothuajse menjëherë sapo mediat rajonale e transmetuan. Ky është pjesa që flet më shumë. Jo vetë kënga - atë dikush e filmoi dhe e ngarkoi vetë, me krenari. Por shpejtësia me të cilën e njëjta dorë e hoqi kur kuptoi si dukej nga jashtë.

Në video, sipas mediave kroate, ndër të parat „Jutarnji list", shihet presidenti kroat Zoran Millanoviq në një lokal në Knin së bashku me Marko Skejon, ish-komandant i batalionit të 9-të të HOS-it. Këndoheshin këngë ustashe, mes tyre edhe ajo për komandantët e Legjionit të Zi. Versione të censuruara të videos vazhduan të qarkullojnë - në to shihet Skejo me njerëzit e tij, por jo presidenti.

Çfarë qëndron, dhe çfarë jo

Qëndron se videoja ka ekzistuar, se u publikua publikisht nga vetë organizata dhe se më pas u tërhoq. Qëndron edhe se presidenti të njëjtën ditë foli në Knin, ku kreu i shtetit shënonte „Stuhinë".

Ajo që nuk qëndron është interpretimi më i thjeshtë që u ofrua menjëherë - se njeriu në pushtet është pjesë e korit. Nga videoja shihet se ai ishte në ambient. Kjo nuk është e njëjtë me atë se këndoi. Këtë dallim e fshijnë si ata që duan aferë, ashtu edhe ata që duan të kalojë pa u vënë re, vetëm nga arsye të kundërta.

Por pikërisht prandaj reagimi, më saktë mungesa e tij, është historia e vërtetë. Kur shfaqet një video ku këndohet një këngë që lavdëron Legjionin e Zi, dhe në të ndodhet edhe kreu i shtetit, institucionet kanë saktësisht dy mundësi: të thonë çfarë ndodhi, ose të heshtin dhe të presin të kalojë. Opsioni i dytë duket gjithmonë më i lirë - derisa bëhet zakon.

Ballkani e njeh këtë skenë përmendsh, në të gjitha drejtimet dhe në të gjitha gjuhët. Gjithmonë ka një lokal, gjithmonë ka një këngë nga e cila dikujt i ngrihen flokët, gjithmonë ka dikë që thotë se kjo është folklor dhe nuk i takon askujt. Dhe gjithmonë institucioni që duhet të thotë diçka, nuk thotë asgjë - e pastaj po ai institucion pyet veten pse askush nuk i beson.

Pyetja nuk është nëse një njeri në një lokal duhet të jetë problem i shtetit. Pyetja është nëse shteti do të provojë fare të përgjigjet kur ta pyesin.