Skip to content

ЕБР на 25 години: вежба, плакети и една реченица што остана без втора половина

1 мин. читање
Сподели
ЕБР на 25 години: вежба, плакети и една реченица што остана без втора половина

Единицата за брзо распоредување наполни 25 години. Одбележувањето беше во Битола, пред Офицерскиот дом, со тактичко-показна вежба, изложена специјализирана опрема и доделени признанија.

ЕБР е формирана во 2001 година – во годината која секој што ја памети, ја памети по причина. Оттогаш нејзините припадници се ангажирани во сложени полициски операции, обезбедување лица и објекти, поддршка на други единици и ситуации со поголеми нарушувања на јавниот ред и мир.

Министерот за внатрешни работи Панче Тошковски ја нарече единицата „еден од столбовите на безбедносниот систем“.

„Кога ситуацијата бара брза реакција, високо ниво на подготвеност, дисциплина, координација и професионалност, припадниците на оваа единица се таму каде што се најпотребни“, изјави Тошковски.

Реченицата што бара продолжение

Тошковски посочи и нешто потконкретно: современите безбедносни предизвици се значително различни од оние отпред две децении. Организираниот криминал станува пософистициран и помобилен, што бара современа технологија, специјализирана опрема, подобра координација и високообучен кадар.

Со ова тешко може да се расправа. Но реченицата има и втора половина што не беше изговорена на свеченоста: колку од таа современа технологија е набавена, со кој буџет, и колку припадници реално поминале специјалистичка обука во последните пет години. Тактичко-показната вежба покажува способност. Не покажува опременост.

На свеченоста беа доделени благодарници и плакети. За најдобар припадник на ЕБР во изминатата година беше прогласен Драган Атанасов. Плакета доби и градоначалникот на Битола Тони Коњановски, врачена од директорот на Бирото за јавна безбедност Александар Јанев. Признанија добија и Ристо Ставревски, Ѓорѓи Божинов и Васко Наумовски.

Вкупно 33 припадници беа наградени со плакети за 25 години поминати во единицата. Тоа е бројката што најмногу кажува – триесет и тројца луѓе што останале на истото место четврт век, во професија од која најчесто се заминува.