164 километри на час. На делница каде дозволената брзина е 80. Двојно побрзо од максимумот, во земја во која граничните премини секое лето се полни со луѓе што чекаат по еден час за печат во пасош.

Возачот е 46-годишен полски државјанин, означен со иницијалите М.Ј. Возел „форд“ со полски регистарски таблички. Камерите на „Безбеден град“ го евидентирале уште додека бил во движење, а полицијата го пресретнала на 22 август во 17:53 часот, на излез од земјата преку граничниот премин Табановце. Против него ќе биде поднесена кривична пријава по член 297-А од Кривичниот законик – безобѕирно управување со моторно возило.

Значи, системот работел. Камерата го снимила, базата го запишала, полицаецот на граница го препознал. Целата верига функционирала точно онака како што треба да функционира.

И тука е она што вреди да се забележи: тој бил фатен на излез. Не додека возел 164 на час, туку часови подоцна, кога веќе завршил со возењето и сакал да си оди. Тоа значи дека помеѓу моментот на прекршокот и моментот на апсењето, автомобилот со таа брзина продолжил да се движи по македонски пат, покрај македонски возила.

Ова е втор странец приведен на Табановце по истиот модел во краток период. Едниот доказ дека „Безбеден град“ ги гледа сите. Другиот – дека граничниот премин, а не патот, е местото каде сметката конечно стигнува.

Прашањето што останува не е дали камерата функционира. Функционира. Прашањето е зошто мора да се чека некој да сака да ја напушти државата за да биде запрен, кога брзината е измерена во реално време.