Наместо уште една расправа на кафе за дупки и расфрлано ѓубре, неколку Прилепчани зедоа метли и бои и почнаа сами да средуваат. Граѓанската иницијатива „Мој Прилеп” е активна само неколку дена, а веќе собра над 1.000 следбеници и, што е поважно, премина од зборови на дело.

Резултатите се видливи и конкретни. Во дворот на градинката „Гоце Делчев” групата поправи стара, дотраена лизгалка, со материјали и работа обезбедени од донатори. Во интернатот „Орде Чопела”, екипа предводена од Илија Ангелски исчисти зараснато растение и натрупан отпад, а комуналните работници потоа го однесоа подготвениот материјал – резултат: целосно преобразен двор.

Пораката на иницијативата е едноставна и поразително искрена: „доста е кафе-муабет, време е за акција”. Без собранија, без петиции, без политички структури – луѓето едноставно отидоа и работеа, во соработка со комуналното претпријатие. Следниот чекор е мобилна апликација преку која граѓаните ќе можат да пријавуваат проблеми, да го следат јавниот превоз во реално време и да поднесуваат иницијативи.

Лесно е да се потсмеваш на „уште една група на Фејсбук”. Но кога институциите со години прават малку, а граѓаните сами го кренат тоа што е нивно, прашањето не е дали ова ќе ги реши сите проблеми – туку зошто требаше токму граѓаните да го почнат. „Мој Прилеп” не е замена за општината; тоа е тивок укор кон неа. И ако едно дворче и една лизгалка можат да се средат за неколку дена со волја, што уште чека на ред со децении?