Охрид повторно стои пред нешто што со години му се закануваше, а никој не сакаше да го изговори гласно: нацрт-одлука на Комитетот за светско наследство на УНЕСКО, со која Охридскиот Регион се предлага да биде впишан на Листата на светско наследство во опасност. Не предупредување, туку документ. И тоа документ што вели дека, накратко, ветувањата за заштита не се исполнети.

Она што следеше беше сосема предвидливо – политичко препукување во кое секој ја префрла вината на другиот, а езерото продолжува да се загадува во меѓувреме.

Опозицијата: нула напредок

Од СДСМ тврдат дека нацрт-одлуката е официјална потврда за институционален неуспех. Според нив, во изминатиот период не се отстранети дивоградбите, стопирано е рушењето на нелегалните платформи по плажите, не се суспендирани спорните детални урбанистички планови, а инфраструктурни проекти се туркаат без задолжителна оцена за влијанието врз животната средина. Посебно посочуваат на локалитетот „Горица 3″, каде, велат, се гради масивен хотелски комплекс спротивно на Планот за управување.

Општината: вие го направивте тоа

Од Општина Охрид ги отфрлаат обвинувањата и возвраќаат дека токму политиките од времето кога СДСМ бил на власт довеле до сегашната состојба. Набројуваат мерки на терен – пречистителна станица во Трпејца, нова фекална канализација, ограничено носење нови урбанистички планови – и порачуваат дека статусот на Охрид се брани со активности, а не со партиски соопштенија. Дури упатија и повик за телевизиски дуел.

Прашањето што не се поставува

Додека двете страни се обвинуваат меѓусебно, партијата Единствена Македонија го поставува прашањето што ги надминува дневните препукувања: бара отворање постапка за конфискација на спорниот хотелски комплекс поврзан со Сашо Мијалков, за кој граѓански организации со години тврдат дека е граден вон законските правила. Државата, велат, мора да покаже дека нема недопирливи поединци.

И тука е јадрото на целата приказна. УНЕСКО не се интересира кој бил градоначалник во која година. Комитетот гледа дивоградби, узурпирано крајбрежје и загадено езеро – и за тоа некој мора да одговара, без разлика на боја на партија. Владата побара шестгодишен рок за да ги исполни забелешките. Прашањето е дали тие шест години ќе поминат во работа на терен, или во уште шест години меѓусебно префрлање вина додека Охрид добива печат „во опасност”.