Полицаец од Прилеп се најде на другата страна на законот што требало да го штити. Според обвинението, тој ѝ пренел на адвокат доверливи информации од истрага – искази на лица што биле во притвор и податоци за издадени наредби за апсење. Сега самиот одговара за оддавање службена тајна.

Случајот, како што беше соопштено, се одвивал во два чекора. На 16 мај 2025 година полицаецот, означен како Б.Т. од Одделот за криминалистички работи во Прилеп, дошол до класифицирани предистражни податоци додека ја вршел својата работа. Три дена подоцна, на 19 мај, тие информации завршиле кај адвокат – испратени приватно преку мобилна апликација.

Кривичната пријава ја поднел Секторот за внатрешна контрола до Обвинителството за организиран криминал и корупција. На хартија, системот функционирал – внатрешната контрола го фатила сопствениот човек. Но прашањето што останува е поголемо од еден полицаец: колку вакви протекувања никогаш не стигнуваат до пријава?

Кога оние што ги чуваат тајните на истрагите ги продаваат или подаруваат, целата кривична постапка станува игра со намести карти. Граѓанинот што верува дека истрагата е заштитена, а адвокатот на осомничениот веќе ја знае содржината – тоа не е техничка грешка, туку пукнатина во самиот темел на правдата.