Изворот „Рашче” снабдува со вода за пиење Скопје и околу 25 отсто од населението во државата. Опозицијата тврди дека околината на тој извор е претворена во дива депонија. Градот Скопје одговара дека депонијата е 30 километри подалеку, дека не е на негова територија, и дека водата е безбедна.

Генералниот секретар на СДСМ Александар Саша Димитријевиќ на прес-конференција ја нарече состојбата алармантна и директен ризик за здравјето на граѓаните, особено затоа што во истото подрачје се произведуваат и земјоделски производи. „Кој дозволил ваква дива депонија да се создава во близина на изворот од кој се снабдува една четвртина од граѓаните во државата?”, праша тој, потсетувајќи дека повеќе од еден месец граѓаните во Гостивар и во над 50 населени места се соочуваат со загадена вода за пиење.

Одговорот на Градот

Градоначалникот Орце Ѓорѓиевски соопшти дека водата во Скопје е микробиолошки и хемиски исправна и безбедна за пиење. Депонијата, вели тој, не се наоѓа на територијата на Град Скопје и е оддалечена околу 30 километри од изворите, а според достапните информации постои околу триесет години.

Контролите, според Градот, се вршат континуирано – секојдневно се земаат примероци од 36 до 40 различни локации низ водоснабдителниот систем и се анализираат во лабораториите на ЈП „Водовод и канализација”. Изворот е под 24-часовен надзор со видеонадзор и физичко обезбедување. Градот повика граѓаните да се потпираат на официјалните информации, а не на непроверени шпекулации.

Реченицата што ја пропушти сопственото соопштение

Најинтересниот дел од одговорот на Градот не е ниту одбраната ниту бројот на примероци. Тоа е една реченица во средината: секоја локација која претставува потенцијален еколошки проблем треба соодветно да биде третирана и расчистена, а Град Скопје ќе даде целосна поддршка за решавање на проблемот, иако локацијата не е на негова територија.

Значи Градот истовремено тврди дека проблемот не е негов и дека проблемот постои. Ако депонијата стои таму триесет години, тогаш ниту таа е новина, ниту прашањето „чија е територијата” е одговор. Некоја општина ја има таа територија. Некој инспекторат има надлежност над дива депонија. Некој орган издавал или не издавал дозволи триесет години по ред.

И тука одговорот „не е кај нас” престанува да биде одбрана и станува опис на проблемот. Кога една дива депонија може да опстои три децении на пат кон извориште што поднесува четвртина од државата, тоа не значи дека нема кој да ја исчисти – значи дека сите што можат да ја исчистат имаат добра причина да покажат на некој друг.

Водата во Скопје засега е исправна, и тоа го покажуваат анализите. Прашањето е што ќе покажат кога депонијата ќе стане проблем на некој што ќе признае дека е негов.