Стафа во судот го негира она што го призна: „Парите не беа за Ристов“

Фехми Стафа, поранешен државен правобранител, издржува затворска казна откако призна вина дека како адвокат зел вкупно 50.000 евра од сестрата на Љупчо Пецов – Ѓаволот, за да му ги даде на судијата Ѓоко Ристов. Во Кривичниот суд беше спроведен од затворот „Шутка“ како сведок на одбраната на Ристов. И пред судот рече спротивно од она што го призна.

„Во ниту еден предмет не сум му дал пари на Ѓоко Ристов“, сведочеше Стафа. Според обвинението, тој бил фатен како прима 20.000 евра пред зградата на сестрата на Пецов. Стафа сега тврди дека тоа била адвокатска награда за застапувањето на Пецов, а дополнителните 30.000 евра – заем од самиот Пецов.

Зошто тогаш призна? Затоа што, вели, бил убеден дека нема да излезе жив од затворската ќелија и избрал „помалото зло“. Тврди дека истражител бил агресивен кон него и дека му било кажано оти ќе се „спаси“ ако каже дека парите биле за Ристов. Наводите ги насочи кон обвинителката Искра Хаџи-Василева и рече дека поднел претставки до Внатрешна контрола, Советот на јавни обвинители и други институции.

Обвинителката одговори по сведочењето. Предметот, рече, не се потпира само на искази, туку на материјални и електронски докази и на директна комуникација меѓу вклучените, меѓу кои Стафа и Пецов. Во списите, според неа, има и постапки за однесувањето на Стафа во затворот, поради кои биле дисциплински казнети полициски службеници што му давале телефонски уреди. За Пецов рече дека е соработник-сведок кој „помина поблаго“, што го нарече легитимна тактика во борбата против организираниот криминал.

Контекстот е важен. На судијата Ристов му се суди откако во семејната куќа во Неготино беа пронајдени заѕидани 350.000 евра непријавени пари. Пецов, пак, пред повеќе од еден месец доби условна казна.

Сега имаме човек што призна и одлежува казна, а како сведок вели дека признанието било изнудено. Двете верзии не можат да бидат вистинити истовремено. Ако не е точно она што Стафа го кажа во судот, судот слушал невистинито сведочење. Ако е точно, проблемот е многу поголем од еден судија. Кој ќе го утврди тоа – и кога?