Обединетите Арапски Емирати ќе вложат уште 40 милијарди евра во Германија. Бројката беше објавена од двете страни за време на државната посета на емиратскиот претседател Мохамед бин Заед ал Нахјан на Берлин – и таа повеќе од ги удвојува досегашните вложувања на заливската држава во германското стопанство, кои изнесуваа 34 милијарди евра.

Покрај тоа се потпишани и 29 договори меѓу германски и емиратски компании, вредни речиси 9,4 милијарди евра. Берлин и Дубаи основаат Германско-емиратски инвестициски совет за поттикнување на вложувањата и за зајакнување на дијалогот меѓу јавниот и приватниот сектор.

Каде одат парите

Дел од инвестициите се наменети за напредна дигитална инфраструктура – меѓу другото за развој на нови, најсовремени податочни центри со капацитет од приближно еден гигават. Тоа не е мала работа: еден гигават е големина на сериозна електрана, а зборуваме за потрошувачка на сервери.

Емиратскиот претседател беше пречекан со целосни воени почести од германскиот претседател Франк-Валтер Штајнмајер, а потоа се сретна и со канцеларот Фридрих Мерц. ОАЕ се најважниот германски трговски партнер во Заливот. Минатата година билатералната трговија изнесуваше нешто над 13 милијарди евра – Германија извезе стока во ОАЕ за околу 11 милијарди, а од Емиратите увезе за околу две милијарди.

Што всушност кажува тој сооднос

Единаесет милијарди извоз наспроти две милијарди увоз. Тоа е однос од пет спрема еден во корист на Германија. А сепак онаа страна што увезува петпати повеќе отколку што продава е онаа што сега влегува со 40 милијарди свој капитал. Заливските држави со години ги вложуваат приходите од нафта во туѓи економии, инфраструктура и технологија – и тоа не е добротворност, туку позиционирање за периодот кога нафтата веќе нема да биде главниот адут.

Германија, од своја страна, влегува во ова од позиција што пред десет години немаше. Индустриската основа која со децении беше основа на нејзината моќ се соочува со скапа енергија и со глобална конкуренција што не чека. Кога една таква економија ги прима големите пари од Заливот со воени почести на аеродром, тоа кажува нешто и за самата неа.

На Балканот вакви посети ги знаеме. Разликата е во тоа што кај нас заливските инвестиции најчесто се сведуваат на најавен меморандум, скица на некој комплекс и фотографија од ракување. Германија потпиша 29 договори со конкретни износи. Дали кај нас би изгледало исто?