Собранието одржа надзорна расправа за примената на Законот за употреба на македонскиот јазик – закон што постои на хартија, но чија примена, според опозицијата, со години стои во место. Прашањето е едноставно и непријатно: ако имаме закон што го штити јазикот, зошто никој не се грижи дали воопшто се спроведува?

Расправата ја водеше Комисијата за култура и туризам, а на неа присуствуваа министерот за култура Зоран Љутков, директорката на Инспекторатот за македонски јазик, претставници на Советот за македонски јазик и академската заедница. Целта беше да се добие увид како законските одредби се применуваат во пракса и дали институциите ги исполнуваат своите обврски – или само ги набројуваат во свечени говори.

Иницијативата дојде од опозициската СДСМ. Пратеничката Бисера Костадиновска-Стојчевска обвини дека власта за две години не спровела ниту една одредба од законот, и дека јазикот „не смее само да се спомнува во свечени говори“, туку треба да биде „меѓу првите приоритети во културната и државната политика“. Тешко е да не се согласи човек – иако од уста на политичар, ваквите зборови секогаш носат и доза предизборна пресметка.

Она што ѝ дава тежина на приказната е една оставка. Претседателката на Советот за македонски јазик, Симона Груевска-Маџоска, неодамна поднесе оставка, обвинувајќи го министерот Љутков дека ја игнорирал работата на Советот. Кога човек што е поставен токму да го чува јазикот си заминува велејќи дека никој не го слуша, тоа кажува повеќе од која било надзорна расправа. Комисијата ќе подготви извештај – а ние ќе видиме дали по него ќе следи нешто, или ќе биде уште еден документ што собира прашина додека јазикот се брани главно на плакати за државни празници.