Војната против Исламската Држава не заврши кога исчезна од насловните страници – таа само се пресели подалеку од камерите. Американската војска соопшти дека во прецизен воздушен напад во северозападна Сирија е убиен Али Хусеин ел-Улеји, опишан како висок водач на Исламската Држава. Операцијата ја изведе Централната команда на САД (CENTCOM).

Според официјалното соопштение, нападот е дел од „континуираните напори на САД” да се оневозможат и елиминираат терористите што сакаат да нападнат Американци во странство или дома. Адмиралот Бред Купер, командант на CENTCOM, изјави дека тие и нивните партнери остануваат посветени на „елиминирање на остатоците од Исламската Држава за да се обезбеди нејзин траен пораз”.

Пентагон го опиша нападот како „сериозен удар врз оперативните способности на преостанатите ќелии” на организацијата, нагласувајќи дека притисокот врз радикалните групи во Сирија и Ирак нема да попушти. Операцијата, велат, е изведена во тесна соработка со „регионални партнери” како дел од поширока антитерористичка кампања.

Звучи познато – повеќе од една деценија секој убиен „висок водач” се претставува како пресвртница, а организацијата секогаш некако наоѓа нов човек на негово место. Прашањето што ретко се поставува гласно е едноставно: ако секое убиство е „сериозен удар”, зошто борбата трае со години без крај? Можеби затоа што е полесно да се исфрли бомба отколку да се исуши мочуриштето во кое ваквите групи никнуваат одново.