Кога ветерот однесе покриви од скопски згради, властите најавија инспекции и комисии за процена на штети. Добро – но прашањето што ретко го поставуваме е зошто некои покриви одлетаа толку лесно.

По силното невреме што ги остави многу згради без покриви, најавени се инспекции на објектите чии кровови одлетаа, а ќе се формираат и комисии за процена на штетите. Од скопските општини повикуваат граѓаните да ги пријават последиците од невремето за да можат штетите да бидат евидентирани и, како што најави Владата, рефундирани.

Постапката е стандардна: пријава, увид, комисија, извештај. Ветерот удри, штетата е направена, а сега почнува бирократскиот дел – формулари, комисии, чекање. За луѓето под откорнатите покриви, тоа чекање не е апстрактно; тоа значи вода што влегува во станот при следниот дожд.

Но зад секоја итна интервенција стои и едно потрајно прашање. Инспекциите ќе утврдат колку е штетата – но дали ќе утврдат и зошто одлетаа покривите? Дел од одговорот е сила на природата што не може да се спречи. Друг дел, можеби, е во одржувањето, во квалитетот на изведбата, во тоа колку одамна некој воопшто погледнал во тие кровови. Комисија што само мери штета, а не бара причина, ја завршува половина работа.