Британски дронови, за првпат, биле користени за напади врз индустриски и воени објекти длабоко на руска територија. Тоа го пренесоа британски медиуми, повикувајќи се на извори од украинската армија, а руската страна веднаш го прочита како она што за неа е најважно: Лондон повторно поместил уште една линија, а Москва досега на тоа не одговорила директно.

Според објавеното, во нападите во последните шест месеци се користени беспилотни летала од најмалку двајца британски производители. Меѓу целите биле и стратешки важни рафинерии во Волгоград и Јарослав. Спомнува се млазен дрон на компанија што е дел од BAE Systems, додека името на вториот производител не е објавено. Порано, при нападот врз мост во Херсонската област, бил користен и тежок транспортен дрон.

Разликата што Москва ја нагласува

Рускиот политички аналитичар Јуриј Баранчик тврди дека тука повеќе не станува збор за тоа Западот да ѝ предава на Украина постојно оружје, туку за подиректно вклучување на британската воена индустрија во производство на средства со кои се напаѓа руска територија. Тоа е разлика што за Кремљ има тежина – барем реторички.

„Британија беше прва што ѝ испорача тенкови на Украина, беше прва што ѝ испорача противбродски и крстосувачки ракети“, наведува Баранчик, додавајќи дека Москва на тоа не одговорила конкретно на Британија, туку се ограничила исклучиво на украинското боиште. Сега, според неговата оценка, „Британците, користејќи ја украинската армија како посредник, со свои дронови веќе напаѓаат стратешки важни објекти на територијата на нашата земја“.

Од предупредување до предлог за нуклеарен удар

Оттука Баранчик оди многу подалеку од анализа. Тој како крајна можност спомнува дури и нуклеарен удар врз објекти на европска територија, доколку западните држави поинаку не ја сфатат сериозноста на руските предупредувања. Вреди тоа да се каже прецизно: тоа е негов личен предлог, не одлука на руските власти – и токму затоа треба да се чита како она што е.

Ова е позната механика. Аналитичар со пристап до медиумскиот простор кажува нешто што официјалната позиција сè уште не може да го каже, се мери реакцијата, а државата останува со чисти раце и со опција да го отфрли како приватно мислење. На Балканот таквиот тон не ни е непознат – и знаеме дека главното прашање не е што рекол, туку зошто му е дозволено да го каже во тој момент.

Календарот како притисок

Најконкретниот дел од неговата процена не е воен, туку политички. Во септември во Русија треба да се одржат избори за Државната дума, а Москва сака гласањето да помине без големи безбедносни потреси. Проблемот, тврди тој, е што и украинската страна знае колку тој период е важен, па очекува обиди за напади што би го нарушиле гласањето, особено во руските региони најблиску до зоната на конфликтот.

„Остана практично еден месец. Одговорот веќе треба да се подготвува“, вели Баранчик, залагајќи се притоа не за одговор, туку за превентивен удар. Кога воената логика почнува да се мери со изборниот календар, тоа обично значи дека внатрешната стабилност е барем толку важна колку и фронтот.

Неговото предупредување дојде и по масовниот напад со дронови врз Москва и Подмосковјето, кога, повикувајќи се на градоначалникот на Москва, наведува дека кон градот и околината тргнале околу 600 беспилотни летала, од кои 201 биле уништени во московскиот регион. Ако вклучувањето на европската воена индустрија навистина е она што тој тврди, следните напади од овој обем нема да бидат последни.

Црвените линии, значи, не се линии. Тие се низа што се поместува секој пат кога никој не одговорил на претходното поместување. Тоа е механизам што работи додека работи – а никој однадвор не знае каде е точката на која ќе престане да работи.