Тројца македонски државјани загинаа на автопат во Словенија, меѓу нив две деца

Во автомобилот биле петмина македонски државјани. Тројца загинаа, меѓу нив две деца. Двајца се повредени – едниот пренесен со хеликоптер, другиот, возачот, со возило на Итна помош. Тоа се сите бројки што полицијата ги потврди, и намерно нема да ги дополнуваме со ништо што не е потврдено.

Несреќата се случи околу 16:30 часот на приморскиот автопат во Словенија, на делницата меѓу Унец и градилиштето кај Равбаркоманда. Камион се запрел во лентата за запирање поради дефект. Возачот на патничкото возило потоа удрил во задниот лев дел на приколката. Лекарот на самото место констатирал смрт кај тројцата патници.

Министерството за надворешни работи официјално ги потврди наводите, повикувајќи се на податоци добиени од словенечката полиција и од македонското дипломатско-конзуларно претставништво во Љубљана. Амбасадата во Љубљана веднаш ги контактирала надлежните словенечки институции и е во контакт со семејствата, на кои им помага околу превозот на телата. Тоа е дел од работата за која дипломатијата ретко добива признание и најчесто се спомнува само вака.

Камион во сопирачката лента, среде попладне

Причината за судирот сѐ уште се утврдува. Увидот го извршиле полицајци, истражна судијка и окружна државна обвинителка – што значи дека постапката е отворена и дека одговорот ќе дојде од истрага, не од првите информации. Автопатот кон Копер беше затворен неколку часа, а сообраќајот се нормализираше доцна навечер.

Но еден детал вреди да се задржи: тежок камион запрен во лентата за запирање, на автопат, на дневна светлина. Тоа е ситуација што европските патишта ја имаат решено на хартија – триаголник, светла, сигурносен елек, а на најоптоварените делници и системи што ги предупредуваат возачите за пречка неколку километри однапред. Дали таквиот систем работел таму, и колку време камионот стоел пред судирот, се прашања што истрагата треба да ги одговори. Не се реторички.

Патот на кој возиме секое лето

Оваа делница на македонските возачи не им е непозната. Тоа е правецот кон Копер, кон Италија, кон север – истиот што секое лето и секој празник го поминуваат илјадници семејства од Македонија, обично со полн автомобил, обично на долг пат од дванаесет или повеќе часа, обично со деца назад.

Не ја претвораме таа реченица во поука. Никој од оние петмина луѓе не направил ништо што ние не го правиме. Тоа е и целата тежина на приказната.

Она што институциите можат да го направат е конкретно и мерливо: да се утврди зошто дефектиран камион останал во сопирачката лента доволно долго, и што покажуваат словенечките сообраќајни протоколи за таквата ситуација. Резултатот од таа истрага е единственото нешто што на некое друго семејство може да му значи.

Засега останува само бројката, и таа е доволна. Тројца луѓе тргнале некаде и не стигнале.