Готвење на пареа: брокулата 8-10 минути, белата риба 3-4 – и правилото водата никогаш да не ја допре храната

Готвењето на пареа е постаро од секоја модерна кујна. Разни култури со векови готвеле така, со земјени садови, листови или кошнички од бамбус поставени над зовриена вода. Резултатот е храна без додадено масло и маснотии, со малку калории – а без да се жртвуваат вкусот и текстурата. Ако за тебе „на пареа“ значи блуткав болнички зеленчук, проблемот не е во техниката, туку во минутите.

Зошто е поздраво

Храната на пареа полесно се џвака и вари, што е предност за луѓе со стомачни тегоби, за децата и за постарите. Без маснотии и готвена во сопствениот сок, таа е одлична за секој што сака да ослабе или има покачен холестерол. Зеленчукот ја задржува посилната боја, а со неа и повеќе од хранливите материи – кај многу намирници и антиоксидативната моќ. Принципот е едноставен: пареата од зовриена течност, најчесто вода, ги готви намирниците поставени над неа во сад со дупки.

Што да ставиш во парникот

Зеленчук, компири и други кртоли, пченка, грашок, па дури и овошје. Но и месести риби, морски плодови, пилешко и мисиркино месо, одредени парчиња свинско или телешко. Најдобро минуваат посните, особено белите меса – остануваат сочни и меки, а ако сакаш повеќе вкус, маринирај ги однапред. Некои месото прво го готват на пареа, а потоа го запекуваат накратко на силен оган во тава или вок. Во азиските кујни на пареа се готват и цели јајца, со свилена текстура, а таму на пареа се прават и бао-сендвичите, дамплинзите и дим сам.

Опрема: од бамбус до рерна

Постојат кошнички од нерѓосувачки челик со дупки што се ставаат над тенџере со зовриена вода, парници од бамбус, пластика или силикон, како и цедалки што одговараат на тенџерето. Има и електрични парници со повеќе садови еден над друг, кујнски роботи и рерни со функција за пареа. Кај кошничката или бамбусот, постапката е: доволно вода во тенџерето, врие, ставаш храна, капак и чекаш. Во микробранова – малку вода, рамномерни парчиња и капак погоден за уредот. Во обична рерна – загреј, на дното стави тава отпорна на топлина со топла вода, храната на решетка над неа без да ја допира водата, затвори и внимавај водата да не испари целосно.

Минутите што ја прават разликата

Секоја намирница има свое време. Ако готвиш на традиционален начин, ориентирај се вака:

• компири, морков и тиква: 10-12 минути
• брокула, карфиол, боранија: 8-10 минути
• бела риба во парчиња или филе: 3-4 минути, цела: 8 минути
• голема цела риба: 20-25 минути
• пилешки или мисиркини гради: 25 минути
• ориз: 30 минути
• свинско или телешко филе: 15-20 минути

Правилата што никој не ти ги кажал

Водата може да се ароматизира – со вино, зачини, билки, кора од цитрус, или наместо вода да користиш супа. Водата никогаш не смее да ја допира храната, но мора да ја има доволно за да дава пареа: ако храната е потопена, ти всушност вариш. Сол и масло не се ставаат пред готвењето, туку потоа, заедно со оцет, зачини и свежи билки. Редоследот е важен: кога ставаш повеќе садови еден над друг, најтврдите намирници одат долу, најблиску до изворот на топлина, а меките горе. Рибата завиткана во хартија за печење или фолија со неколку дупчиња останува цврста и помалку мириса. Не трупај храна – пареата треба да стигне до сè подеднакво. И парникот измиј го темелно по секоја употреба, за да не остане мирис.

Пареата е одлична и за подгревање на месо, ориз или тестенини, сè што не е претходно пржено. Неколку минути повеќе можат целосно да ги сменат текстурата и вкусот, па затоа техниката изгледа тешка. Не е. Само бара да гледаш на часовникот, а не на тенџерето.