Барутана, на заштитените падини на Водно, повторно е поприште на битка меѓу бетон и зеленило. Советот на Општина Центар го изгласа нацрт-детален урбанистички план со тесно мнозинство од 13 гласови за и 9 против – а градоначалникот Горан Герасимовски и опозицијата раскажуваат две сосема различни приказни за истиот план.

Герасимовски тврди дека обвинувањата за нова бетонизација се неточни. Според него, новиот план всушност ја намалува површината за градба – од претходните 43.429 квадратни метри бруто на 29.459, што е намалување од околу 33 проценти. Тврди и дека висината на објектите е ограничена на приземје плус два ката, со зголемено зелено пространство, и дека плановите поминуваат геолошки и геомеханички анализи пред да бидат усвоени.

Другата страна на планот

Опозицијата ја гледа истата хартија поинаку. Од „Шанса за Центар“ и ЗНАМ предупредуваат дека планот овозможува претерана градба на терен склон кон ерозија и лизгање. Тие броеле дури 25 големи објекти, од кои 24 приватни вили, во зона за која со години се предупредува дека е нестабилна. Од Левица велат дека планот им отвора пат на приватни инвеститори да добијат дозволи за луксузни објекти на Водно, и покрај долгогодишните предупредувања за лизгање на теренот и еколошка штета.

На една државна парцела од околу 5.397 квадратни метри е предвиден дом за стари лица – потег што планот му дава социјална фасада. Но критичарите прашуваат зошто домот за стари доаѓа во ист пакет со дваесетина приватни вили на заштитена планина.

Кому да му се верува – на градоначалникот што вели дека површината се намалува, или на советниците што бројат вили на ерозивен терен? Одговорот, како обично, лежи некаде во деталите на планот што малкумина ќе го прочитаат до крај. Планот сега влегува во јавна расправа. Прашањето за Водно е старо колку и самиот град: секој нов план ветува помалку градба – а планината како да добива сè повеќе кранови. Дали овој пат е поинаку, или само подобро спакувано?