Додека жештината стега, на улиците на Скопје се појавуваат луѓе што делат вода – волонтери на Црвениот крст на град Скопје. Мобилните тимови се на терен поради најавените високи температури, со едноставна, но важна мисија: да помогнат на оние што најтешко ја поднесуваат жештината.

Тимовите, составени од волонтери од единицата за одговор при катастрофи, патролираат низ централното градско подрачје и поголемите автобуски постојки, каде што делат вода на минувачите. Според планот, дванаесет волонтери поделени во четири тима делат околу 400 литри вода дневно. Покрај хуманитарната помош, дел од нив помагаат и во чистење на околината.

Ваквите акции се она што ретко доспева до насловите, а навистина значи – обичен човек на постарите, бездомните и работниците на отворено им подава чаша вода во најлошиот час од денот. Зад секоја таква флаша стои волонтер што не е платен, туку едноставно решил дека некој мора.

Но вреди да се каже и другата страна. Кога одговорот на топлотен бран зависи од четири тима волонтери и нивните 400 литри, тоа значи дека системот за заштита на најранливите е тенок. Црвениот крст ја прави својата работа примерно – прашањето е каде се институциите што би требало да понудат повеќе од добра волја. Волонтерите ги покриваат дупките; но дупките не би требало да постојат.